Μεγάλωσα...

Είχα καιρό ειλικρινά να ακούσω τέτοιους στοίχους σε ελληνικό τραγούδι..
Θυμάμαι τον εαυτό μου να ανατριχιάζω με τον Προσκυνητή του Αλκ.Ιωαννίδη.
Λίγα χρόνια μετά στο άκουσμα αυτού του τραγουδιού ένιωσα όπως τότε..
Ίσως με άγγιξε πολύ περισσότερο γιατί νιώθω ότι με το πέρασμα του χρόνου και τον πολλαπλασιασμό των απαιτήσεων της ζωής μου σχετικά απότομα και εγώ με την σειρά μου μεγάλωσα...

"Μεγάλωσα
Στο τέρας της πόλης
Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα
Κατάπια λόγια λιπαρά
Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω
Κορόιδεψα την δίψα μου να δω ... γιατί είμαι εδώ

Μεγάλωσα
Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας
Με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας
Να είμαστε καλοί
Εμείς;

Άλλο εμείς, άλλο εμείς...

Πάντα γι άλλα μιλάμε- Πάντα γι άλλους
μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα
Τέρας της οικογενείας
Ανούσιας ευγένειας ψευτο- υποταγή
Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου
Δεν μιλάω για βία, μιλάω για βιασμό
Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο
Με μια εφηβεία λάσπη, στο σι χαμένο άστυ
Ενήλικας νευρωτικός

Μεγάλωσα ... Σύνδεση otenet

Γλυκά από το Pallete,
Μετά Silhouette
Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ
Τα όνειρα σε σύνθλιψη αργότερα η κατάθλιψη
Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυάγιο
Πάμε γι άλλα μια ζωή πάμε γι' άλλα
Βάλτο στα πόδια- πονάει πολύ
Σε φτύνω σε φιλώ- δεν σε πάω μα σ' αγαπώ
Παράνοια- διάνοια- επιφάνεια
Επιφάνεια- επιφάνεια- επιφάνεια
Στεριά- Πιάσαμε στεριά
Δάκρυα καυτά μου δάκρυα
Ο πόνος μαλακώνει
Δάκρυα ... Καλά μου δάκρυα- Βιολογικός καθαρισμός

Πάντα γι άλλα μιλάμε- Πάντα γι άλλους μιλάμε
έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα
Αγάπη πριν το άλφα
Και κάτω απ' το μηδέν το υποσυνείδητο μου
Το χώμα λασπώνει
Τους σάπιους καρπούς ανακυκλώνει
Μεγάλωσα
Μα το παιδάκι κλαίει,
Δεν είναι γιατί φταίει δεν έχει που να πάει
Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια
Καλά να πάθει Καλά να πάθει- Καλά να πάθει
Η μάνα του φωνάζει
Του δίνει γάλα, το μαλώνει
Έτσι πια το μεγαλώνει
Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα θα πει να κάνεις το παπί
Να ζεις στην απουσία
Να γίνεις εξουσία
Να μάθεις να γελάς
Και να παραφυλ'ας
Να παίρνεις αποφάσεις
Να απαγορεύεται να χάσεις
Μεγάλωσα σημαίνει
Να ζεις με αυτό που σ' αρρωσταίνει
Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια
Να βγάζεις τόνους στα σκουπίδια
Να ρίχνεις σ' άλλους τα άδικα
Να βλέπεις πρωινάδικα

να ακούς πιστά τις αναλύσεις
Να αιμοδιψάς για ειδήσεις
Να λες yes να λες no
Να συνηθίσεις τα πορνό Να πολεμάς στον καναπέ
Να μη μπορείς χωρίς φραπέ

Πάντα για άλλους μιλάμε ...

Μεγαλώνω θα πει να 'ρχεται η ανατροπή
Οι καιροί να στη φέρνουν
Τα μυαλά σου να γδέρνουν

Να ζητάς να κουρνιάσεις
Να βρίσκεις οάσεις Στις ψυχώσεις των άλλων
Που έχουν για περιβάλλον
Ίδιες φάτσες με σένα
Γόνατα λυγισμένα
Όνειρα ξεχασμένα..."

στίχοι- μουσική- ερμηνεία: Χαρούλα Αλεξίου
Η αγάπη θα σε βρει όπου και να σαι 2009

Φτιάξε το δικό σου ραδιοφωνικό σταθμό

Φτιάξε το δικό σου ραδιοφωνικό σταθμό
Η υπηρεσία Jango, εφοδιασμένη με μια καλά ενημερωμένη δεξαμενή τραγουδιών, επιτρέπει στον κάθε χρήστη να δημιουργεί εύκολα και δωρεάν τον ραδιοφωνικό σταθμό της αρεσκείας του. Συνδυασμός «έξυπνου» διαδικτυακού juke box και social networking υπηρεσίας, ο ιντερνετικός ραδιοφωνικός σταθμός Jango (www.jango.com) προσφέρει μουσική μετά κοινωνικής δικτυώσεως. Εκεί, λοιπόν, που ο ιστοχώρος Pandora συναντά το MySpace και ο Last.fm το Facebook, στέκεται η δωρεάν υπηρεσία Jango, εφοδιασμένη με μια καλά ενημερωμένη δεξαμενή τραγουδιών, ένα καθαρό interface και ποικίλες networking ανέσεις. Εύκολος στη χρήση ο εν λόγω σταθμός, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του στον Ιστό στα τέλη του 2007, έρχεται να αναβαθμιστεί στις προτιμήσεις πολλών κυβερ­νοναυτών, ενισχυμένος από τα «λάθη» του κυρίαρχου στον χώρο του streaming internet radio, Last.fm, ο οποίος άρχισε σχετικά πρόσφατα να χρεώνει για τις υπηρεσίες του. Ο Jango, η on line κοινότητα η οποία δέχεται κάθε μήνα περισσότερους από 6 εκατ. μεμονωμένους επισκέπτες, επιτρέπει στον κάθε χρήστη να δημιουργεί εύκολα, γρήγορα και δωρεάν τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της αρε­σκείας του (ουσια­στικά, πρόκ­ειται για playlists με δικές του μουσι­κές επιλογές) και να δικτυώνεται με άλ­λους κυβερ­νοναύτες οι οποίοι έχουν πα­ρό­μοια με αυτόν γούστα. Ο κάθε χρήστης καλείται, αφού πρώτα εγγραφεί δωρεάν στην υπη­ρεσία, να προχωρήσει στη σύσταση ενός δικού του σταθμού («station»), δηλαδή ενός streaming ρα­διο­φωνικού προ­γράμματος αποτε­λού­μενου από απε­ριόριστες αριθ­μητικά συνθέσεις καλλι­τεχνών που ο ίδιος επιλέγει. Πώς γίνεται αυτό; Απλά, ο χρήστης πληκτρολογεί το όνομα ενός μουσικού της αρεσκείας του. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει δουλειά ο Jango, ο οποίος ανταποκρινόμενος αυτόματα στο εκάστοτε αίτημα ξεκινά «παίζοντας» κάποια γνωστή επιτυχία του εν λόγω καλλιτέχνη για να συνεχίσει το πρόγραμμα με μια σειρά από μουσικές συνθέσεις παρόμοιου ύφους. Ενόσω ακούει, ο ακροατής είναι σε θέση να εξατομικεύει το «πρόγραμμα» βαθμολογώντας κάθε τραγούδι (μεταξύ τριών επιλογών: «δεν μου αρέσει», «μου αρέσει», «το λατρεύω»). Ο ακροατής δύναται να δημιουργεί όσους νέους σταθμούς επιθυμεί (μέσω της επιλογής «create new station»), να διαμορφώνει («edit station») τα playlists των ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων (προσθέτοντας και αφαιρώντας καλλιτέχνες, προκρίνοντας συγκεκριμένα τραγούδια έναντι άλλων), καθώς και να τα βαφτίζει με δικής του έμπνευσης ονόματα. Η λύση Οι τελευταίες εξελίξεις θέλουν τον Jango να μπαίνει δυναμικά στο «παιχνίδι» της on line ραδιοφωνίας, ως εναλλακτική λύση και χώρος υποδοχής όσων εγκαταλείπουν τον Last.fm, ο οποίος πλέον «εκπέμπει» δωρεάν (μόνο για τα εγγεγραμμένα μέλη του) μέχρι 30 τραγούδια (όποιος θέλει κάτι παραπάνω, καλείται να καταβάλλει συνδρομή ύψους τριών δολαρίων μηνιαίως). Ο ακρο­ατής μπορεί να δημιουργεί όσους νέους σταθμούς επιθυμεί και να διαμορ­φώνει τα playlists των ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων (προσθέτοντας και αφαιρώ­ντας καλλιτέχ­νες και προ­κρίνοντας συγκεκριμένα τραγούδια έναντι άλλων). ΚΑΙ ΣΕ ΡΟΛΟ ON LINE ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΟ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ Ο Jango, σε ρόλο on line μουσικής εγκυκλοπαίδειας, διατηρεί ξεχωριστές ιστοσελίδες για κάθε μουσικό σχήμα (εμπλουτισμένες με οπτικοακουστικό υλικό και βιογραφικά στοιχεία). Παράλληλα, μέσω της υπηρεσίας «Jango Airplay» δίνει τη δυνατότητα σε ανερχόμενους ερμηνευτές να προωθούν τα τραγούδια τους, ως παρεμβολές στα playlists ατόμων στα οποία η υπηρεσία εικάζει ότι αυτά θα αρέσουν (έναντι 30 δολαρίων, αγοράζεις 1.000 τέτοιες παρεμβολές). «Χτίστε» το προφίλ σας με κριτήρια μουσικά Ο κάθε χρήστης στον Jango διατηρεί το δικό του προφίλ το οποίο έχει τη δυνατότητα να διανθίζει με πληροφορίες προσωπικού χαρακτήρα καθώς και φωτογραφίες. Σε αντίθεση με άλλες υπηρεσίες ωστόσο, η δικτύωση εδώ γίνεται με κριτήρια καθαρά μουσικά. Πιο συγκεκριμένα, ανάλογα με το τραγούδι που ακούγεται κάθε στιγμή, εναλλάσσονται στην οθόνη ως εικονίδια τα άλλα μέλη της Jango κοινότητας (οι επονομαζόμενοι «like-minds») στα γούστα των οποίων ταιριάζει αυτό περισσότερο, ενώ κάτω από τα εν λόγω εικονίδια φιγουράρουν τα τραγούδια που ακούνε οι συγκεκριμένοι χρήστες εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Κλικάροντας πάνω στα εν λόγω πρόσωπα, ο ακροατής αποκτά πρόσβαση στα προφίλ τους και συντονίζεται στους δικούς τους σταθ­μούς. Ο Jango επιτρέπει στους εγγεγραμμένους ακροατές του να αλληλεπιδρούν αναρτώντας σχόλια ο ένας στο προφίλ του άλλου και ανταλλάσσοντας e-mails, ευχαριστίες («thank you's»), καθώς και λακωνικούς χαιρετισμούς με την ονομασία «shouts» (πρόκειται για κάτι ανάλογο των Facebook-ικών «pokes»). ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Εθνος Online

Η Ιστορία του Καφέ!!

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πως ανακαλύφθηκε το μυστικό του καφέ και πως έγινε δημοφιλής σε ολόκληρο τον κόσμο;

Η ανακάλυψη του καφέ
Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε ανακάλυψε ο άνθρωπος τις επιδράσεις του καφέ και παρασκεύασε το ρόφημα από κόκκινους καρπούς, αλλά υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την προέλευση του καφέ. Η πρώτη αναφέρεται σε έναν Άραβα γιατρό ονόματι Ραζές, ο οποίος τον αναφέρει σαν γιατρικό από το 900 μ.Χ. περίπου. Η δεύτερη ιστορία αφορά έναν Αιθίοπα γιδοβοσκό ονόματι Καλντί (περί το 300 μ.Χ.). Αν και κυκλοφορούν διαφορετικές εκδοχές, η ουσία παραμένει η ίδια.

Ο μύθος του Kaldi
Ο μύθος αφηγείται την ιστορία του Kaldi του γιδοβοσκού, ο οποίος έζησε στην Αιθιοπία περί το 300 μ.Χ. Ο Kaldi πρόσεξε ότι οι γίδες, αφού έφαγαν τους κόκκινους καρπούς ενός δέντρου, ήταν γεμάτες ζωντάνια και ενεργητικότητα μέχρι αργά το βράδυ. Δοκίμασε λοιπόν και ο ίδιος τους κόκκινους καρπούς και βίωσε τις ίδιες επιδράσεις. Ανέφερε την εμπειρία του στους μοναχούς ενός κοντινού μοναστηριού, οι οποίοι από τότε έτρωγαν τους καρπούς για να παραμένουν ξύπνιοι κατά τη διάρκεια των νυκτερινών προσευχών τους. Τυχαία, ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να καβουρντίσουν τους κόκκους και να παρασκευάσουν από αυτούς ένα ρόφημα το οποίο όχι μόνο είχε τις ίδιες επιδράσεις, αλλά και καλύτερη γεύση.

Οι κόκκοι του καφέ και το ρόφημα που παρασκευάζεται από αυτούς, από τότε θεωρείτο τονωτικό πολυτελείας.

Ο καφές εξαπλώνεται στον κόσμο
Η πρώτη συστηματική καλλιέργεια του καφέ απαντάται στους κήπους της Υεμένης όπου καλλιεργείτο σε πεζούλες, και με τη βοήθεια των Ισλαμιστών προσκυνητών που επισκέπτονταν την Μέκκα και την Μεδίνα, η χρήση του καφέ εξαπλώθηκε στην Εγγύς Ανατολή. Αργότερα η καλλιέργειά του εξαπλώθηκε στην Αραβία και την Αίγυπτο, όπου το να πίνουν καφέ (ή "Κάχουα") έγινε γρήγορα καθημερινή συνήθεια.
Από τις αρχές του 17ου αιώνα, ο καφές έγινε γνωστός στην Ευρώπη και η δημοτικότητά του αυξήθηκε πολύ γρήγορα. Καφενεία ξεπετάχτηκαν παντού, ειδικά στην Ιταλία, την Μεγάλη Βρετανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Στις αρχές του 18ου αιώνα, οι Ολλανδοί διέδωσαν την καλλιέργεια του καφέ στην Ινδονησία. Οι Γάλλοι μετέφεραν λίγα δενδρύλλια στην Μαρτινίκα, ενώ οι Ισπανοί δημιούργησαν φυτείες στην Καραϊβική, την Κεντρική Αμερική και τη Βραζιλία.


Και η ιστορία της Douwe Egberts ξεκινάει το 1753.

Ο καφές σήμερα
Η Βραζιλία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός καφέ στον κόσμο, και ακολουθούν το Βιετνάμ, η Κολομβία και η Ινδονησία. Πολλές άλλες χώρες παράγουν καφέ, αλλά η παραγωγή τους είναι μικρότερη.
Γιατί πίνουμε καφέ; Λοιπόν, πολλοί πίνουμε καφέ, από το Βορρά μέχρι το Νότο, από την Ανατολή μέχρι τη Δύση, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Υπάρχουν πολλές συνταγές και πολλές μέθοδοι παρασκευής, και όλοι γνωρίζουμε τον καφέ! Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 20 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εργάζονται στην βιομηχανία του καφέ ή σχετικές επιχειρήσεις.

Η ιστορία του αθλητικού παπουτσιού !!

1900 - 1950

Η καθημερινή χρήση των αθλητικών παπουτσιών είναι ένα φαινόμενο σχετικά πρόσφατο στην ανθρώπινη ιστορία . Η βιομηχανική επανάσταση με τις νέες μεθόδους εργασίας (γραμμή παραγωγής - εργοστάσια) και τα νέα υλικά που χρησιμοποίησε έκανε εφικτή τη μαζική κατασκευή οικονομικών παπουτσιών .
Η νέα αυτή τάση ξεκίνησε δισταχτικά στις αρχές του αιώνα που πέρασε. Επεκτάθηκε όμως δυναμικά τη δεκαετία του ΄30 και με τη βοήθεια του Hollywood αμέσως μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καθιερώθηκε στη συνείδηση των νέων της εποχής. Αποκορύφωμα αυτής της περιόδου είναι η περίφημη φωτογραφία του James Dean φορώντας το Levi's jean , ένα λευκό t-shirt και τα αθλητικά παπούτσια της εποχής.

1892
Η αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής ελαστικών Goodyear ξεκίνησε τη παραγωγή παπουτσιών με βάση το επεξεργασμένο λάστιχο. Ύστερα από αρκετές δοκιμές κατέληξε στην ονομασία Keds ως την πιο ενδεδειγμένη . Μέχρι σήμερα η αθλητική εταιρεία ADIDAS ΄παράγει παπούτσια με το λογότυπο Goodyear.

1908
Ο Marquis M Converse ιδρύει την εταιρεία παπουτσιών Converse . Η Converse θα αποτελέσει για ολόκληρες δεκαετίες κομμάτι του αμερικάνικου τρόπου ζωής.

1917
Η Keds ξεκινά τη μαζική παραγωγή αθλητικών παπουτσιών .

Ο διαφημιστής Henry McKinney προωθεί τον όρο sneakers που από τότε και στο εξής θα ακολουθεί τα αθλητικά παπούτσια ( στην αμερικάνικη αγορά τουλάχιστον)

Η Converse προωθεί για πρώτη φορά το πρώτο εξειδικευμένο παπούτσι για το basket. Το γνωστό σε όλους μας Converse All Star. Το συγκεκριμένο μοντέλο αποτελεί το περισσότερο αγορασμένο αθλητικό παπούτσι . Μέχρι σήμερα έχουν πουληθεί πάνω από 750.000.000 All Star σε 144 χώρες!

1920
Ο Adi Dassler ( ιδρυτής της Adidas ) ξεκινά τη παραγωγή χειροποίητων αθλητικών παπουτσιών στην αποθήκη του σπιτιού του. Το σπίτι δεν διέθετε ούτε καν ηλεκτρικό ρεύμα!

1924
Ο Adi Dassler μαζί με τον αδελφό του Rudolph Dassler και άλλα 50 μέλη της οικογένειας του ιδρύουν την Adidas.

1931
Η Adidas παράγει το πρώτο παπούτσι ειδικά για tennis

1948
Ιδρύεται η Puma Schuhfabrik Rudolph Dassler. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Δυτικής Γερμανίας δοκιμάζει για πρώτη φορά αθλητικά παπούτσια αποκλειστικά για ποδόσφαιρο.

1950 - Σήμερα

Μετά τη δεκαετία του ΄50 τα αθλητικά παπούτσια αποτελούν προϊόν καθημερινής χρήσης για όλο και περισσότερο κόσμο. Η έμφαση δίνεται πλέον στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και στην αποτελεσματικότερη προώθηση μέσα από τον κόσμο του αθλητισμού. Ο Michael Jordan κυριάρχησε σαν το απόλυτο πρότυπο μέσα από το οποίο προωθήθηκε περισσότερο έντονα από ποτέ το πρότυπο του αθλητικού παπουτσιού.

1962
Ο Phil Knight και ο Bill Bowerman ιδρύουν την Blue Ribbon Sports ( BRS) . Στόχος της εταιρείας είναι η κατασκευή οικονομικών αθλητικών παπουτσιών με ενισχυμένη τεχνολογία.

1968
Η BRS μετονομάζεται σε Nike. Η νέα εταιρεία παίρνει το όνομα της από την ελληνική θεά.

1971
Το σήμα της Nike κατοχυρώνεται. Ο graphic designer πληρώθηκε με 35$!

1972
Η Nike προωθεί το κλασσικό πλέον μοντέλο της Nike Waffle Racer. Τέσσερις από τους δέκα καλύτερους δρομείς στους ολυμπιακούς αγώνες του ίδιου έτους αγωνίζονται με τα συγκεκριμένα παπούτσια

1979
Η Nike βγάζει στην αγορά το πρώτο παπούτσι με αερόσολα. Το όνομα του παπουτσιού είναι το Nike tailwind.

1985
Βγαίνει για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη κολεξιόν ρούχου και παπουτσιού βασισμένη σε παίκτη του NBA. Το όνομα του είναι Michael Jordan .

2001
Η Nike εισάγει για ακόμα μια φορά νέα τεχνολογία. Το όνομα της είναι Nike Shox . το πίσω μέρος του παπουτσιού στηρίζεται σε πυλώνες που με το κατάλληλο υλικό τους επιφέρουν θεαματικά αποτελέσματα στον χρήστη.

2003
Η Nike εξαγοράζει τη Converse.

R.H.C.P

Μία από τις διασημότερες μπάντες του 20ου αιώνα, οι Red Hot Chili Peppers, δημιουργήθηκε κάπου στις αρχές του 80 και μέχρι σήμερα διδάσκει τη συνταγή για μια επιτυχημένη πορεία.
Οι Anthony Kiedis ,Michael “Flea” Balzary και Hillel Slovak ενώ ακόμη βρίσκονται στο σχολείο συνεπαρμένοι από τις funk μουσικές των Sly and The Family Stone και των Parliament Funkadelic και επηρεασμένοι από punk μπάντες των 80’s όπως οι Black Flag δημιούργησαν αρχικά τους “Tony Flow and the Miraculously Majestic Masters of Mayhem” με σκοπό μία και μοναδική συναυλία στο κολλέγιό τους Fairfax High school με τον Anthony στα φωνητικά , τον Flea στο μπάσο , τον Hillel στην κιθάρα και τον Jack Irons στα τύμπανα. Αργότερα την ίδια χρονιά γνωρίζοντας επιτυχία στην ροκ σκηνή του LA, υπογράφουν συμβόλαιο με την EMI .
Εν έτη 1984 το πρώτο και ομώνυμο τους άλμπουμ κυκλοφορεί. Στη σύνθεση οι Jack Sherman και Cliff Martinez αντικαθιστούν τους Slovak και Irons σε κιθάρα και drums αντίστοιχα. Το άλμπουμ που ήταν παραγωγή Andy Gill (Gang of Four) όπως και η περιοδεία που ακολούθησε δεν σημείωσαν καμία επιτυχία και μετά από προβλήματα στις σχέσεις των δύο βασικών μελών και του Sherman έχουν ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του τελευταίου και την επιστροφή του Hillel. Δημιουργούν τον δεύτερό τους δίσκο με παραγωγό αυτή τη φορά τον George Clinton ( Parliament Funkadelic).Αμέσως μετά την ολοκλήρωση απολύουν οριστικά τον Cliff Martinez και η σύνθεση της μπάντας επιστρέφει στην αρχική της μορφή με τον Irons πλέον στα τύμπανα. Και το όνομα αυτού “Freaky Style” στα 1985. Την ίδια εποχή τα μέλη αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα με τις ναρκωτικές ουσίες. Έφτασαν δε σε σημείο να απολύσουν τη φωνή της μπάντας Anthony Kiedis ο οποίος όμως επέστρεψε λίγο αργότερα και αφού πρώτα είχε καθαρίσει ,για πόσο όμως..;
Το επόμενό τους άλμπουμ , The Uplift Mofo Party Plan , σημειώνει επιτυχία και μπαίνει στις λίστες του Billboard Top 200 είναι δε η πρώτη δουλεία που συναντούμε και τα τέσσερα αρχικά μέλη μαζί. Στη διάρκεια της περιοδείας για το Uplift Mofo Party Plan το κοινό μαθαίνει για την εξάρτηση του Hillel Slovak λόγω της επιδείνωσης της υγείας του και της αλλόκοτης συμπεριφοράς του. Τα υπόλοιπα μέλη είναι πολύ εκνευρισμένα με τη κατάσταση αυτή και είναι στα πρόθυρα να τον διώξουν , αλλά μετά από καθησυχάσεις τρίτων κάνουν πίσω. Λίγο μετά την επιστροφή των peppers στην Αμερική από την περιοδεία τους στην Ευρώπη , ο Hillel Slovak στις 25 Ιουνίου 1988 πεθαίνει από υπερβολική δόση ηρωίνης. Ο Irons αποχωρεί και αυτός από το συγκρότημα μιας και όπως δηλώνει αρνείτε να συμμετάσχει στο ίδιο συγκρότημα με τον νεκρό φίλο του αφού αυτός έχει πλέον φύγει από τη ζωή. Μετά τους red hot chili peppers ο Irons συνδέεται με συγκροτήματα όπως οι Pearl Jam και οι Eleven.
Μετά το θάνατο του Hillel Slovak οι Red Hot Chili Peppers προσλαμβάνουν για λίγο καιρό τον drummer των Dead Kennedys , Daren Henley Peligro , και τον κιθαρίστα Dewayne “Blackbyrd” McKnight , πριν αντικατασταθούν από τους Chad Smith και John Frusciante στα τύμπανα και στην κιθάρα αντίστοιχα. Με τη συγκεκριμένη σύνθεση κυκλοφορούν τον Αύγουστο του ‘89 το Mother’s Milk στο οποίο εμπεριέχεται το cover του Stevie Wonder “Higher Ground”. Το άλμπουμ σημειώνει τη μεγαλύτερη μέχρι τότε επιτυχία φτάνοντας αισίως την 52η θέση στο στα αμερικανικά charts.
Το 1990 το συγκρότημα αλλάζει δισκογραφική εταιρία και υπό τη σκέπη της Warner Bros. Records και με τον μέχρι σήμερα παραγωγό τους, Rick Rubin, το 1991 δημιουργούν τα καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο –κατά τη γνώμη μου- δίσκο τους με τίτλο Blood Sugar Sex Magik. Ο δίσκος πουλάει μονάχα στην Αμερική 7 εκατομμύρια αντίτυπα . Πολλά κομμάτια γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Το Give it Away ήταν υποψήφιο και κέρδισε το βραβείο Grammy “Best Hard Rock Performance With Vocals” ενώ η μπάντα ταυτίστηκε με τη γνωστή μπαλάντα Under The Bridge που έγραψε ο Anthony Kiedis και το η οποία αναφέρετε στο πρόβλημα του με την ηρωίνη, ένα κομμάτι αφιερωμένο σε όλους όσους αντιμετώπιζαν την ίδια κατάσταση.. Το Blood Sugar Sex Magik κατέλαβε την 310η θέση στη λίστα του Rolling Stone Magazine με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών έως το 1992, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του παρέμεινε στην 3η θέση του U.S. album charts.
Κατά τη διάρκεια όμως της περιοδείας του BSSM το Μάη του ’92 ο Frusciante βουτάει όλο και πιο βαθειά στα ναρκωτικά με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τη μπάντα . Εκείνη την περίοδο προστίθεται στην μπάντα ως προσωρινό μέλος ο υδριτής των Jane’s Addiction, Dave Navarro. Με τον Navarro στο ενεργητικό τους οι RHCP κυκλοφόρησαν το άλμπουμ One Hot Minute το οποίο και γνώρισε παρόμοια επιτυχία με το BSSM. Πούλησε 5 εκατομμύρια αντίτυπα και έγινε διπλά πλατινένιος στην Αμερική. Παρέμεινε δε για 55 ολόκληρες εβδομάδες στα charts. Το άλμπουμ είχε το γνωστό mix από funk , punk και hard rock αλλά αυτή τη φορά ήταν εμφανής και οι ψυχεδελικές και heavy metal επιρροές που κουβάλησε ο Navarro με τον ερχομό του.
Αρχές του 1998 και ο Navarro μαζεύει τα μπογαλάκια του και φεύγει κακήν κακώς λόγω διαφωνιών όπως δηλώνει , με τα υπόλοιπα μέλη. Ιανουάριος ’98 , σχεδόν έξι χρόνια από την αποχώρηση του Frusciante ο ίδιος παραδέχεται το πρόβλημα του και μπαίνει στην κλινική Los Encinos Drug Rehabilitation για αποτοξίνωση. Ένα μήνα αργότερα βγαίνει και ξεκινάει μια νέα αρχή. Τον Απρίλη του ίδιου χρόνου ο Flea επισκέπτεται τον Frusciante και του ζητάει να επιστρέψει στην μπάντα. Ο ίδιος δέχεται και έτσι η επανένωση των Red Hot Chili Peppers είναι γεγονός.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ

Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1957 στη Συκιά της Χαλκιδικής. Λόγοι εργασίας των γονέων του τον έκαναν να βρεθεί στη Στουτγάρδη της Γερμανίας μέχρι τα εφηβικά του χρόνια. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Το μπουζούκι που του έκανε δώρο ο πατέρας του αποτέλεσε το αρχικό του ερέθισμα για τη μουσική. Στα δεκατρία του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα ως επιβράβευση για τις επιδόσεις του στα σχολικά μαθήματα και στα δεκαεφτά του παρακολούθησε μαθήματα κιθάρας στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο, επέστρεψε και πάλι στη Γερμανία για να παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής στο Ωδείο της Στουτγάρδης. Σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του αποφασίζει να επιστρέψει και να πάει για σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, μαθητεύοντας δίπλα στον Βαγγέλη Ασημακόπουλο και στον Νότη Μαυρουδή. Από τα 23 του αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία, εργαζόμενος ως δάσκαλος κιθάρας καθώς και ως τραγουδιστής σε λαϊκά μαγαζιά. Πριν ξεκινήσει την προσωπική του πορεία, υπήρξε κιθαρίστας στην ορχήστρα του Νίκου Παπάζογλου.

Η πρώτη απόπειρα που έκανε στην ελληνική δισκογραφία δεν στέφθηκε με επιτυχία καθώς η δισκογραφική εταιρία Lyra απέρριψε το υλικό του με την αιτιολογία ότι δεν ήταν εμπορικό. Συνέχισε να παίζει μουσική σε λαϊκά μαγαζιά, προσθέτοντας και κάποια δικά του τραγούδια στο πρόγραμμα που παρουσίαζε, χωρίς να αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν αυτός που τα είχε γράψει. Μέχρι τη στιγμή που ο Νίκος Παπάζογλου τον άκουσε και διέκρινε το ταλέντο του, οπότε και τον έπεισε να μπει για ηχογράφηση στο στούντιο και να ετοιμάσει την πρώτη του δουλειά, με τίτλο «Ασπρόμαυρες Ιστορίες» το 1989. O Σωκράτης Mάλαμας έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και για ένα μεγάλο διάστημα δίδασκε μουσική σε Ωδείο. Σταδιακά η πορεία του καλλιτέχνη έγινε ευρύτερα γνωστή και αγαπήθηκε από το κοινό. Σήμερα διαμένει και δημιουργεί στα Τρίκαλα.

Έχει συνεργαστεί στη διάρκεια της πορείας του με διάφορους καλλιτέχνες, όπως ο συνθέτης Nίκος Ξυδάκης, ο κιθαρίστας Μπάμπης Παπαδόπουλος, η ερμηνεύτρια Χάρις Αλεξίου, ο ερμηνευτής και συνθέτης Αλκίνοος Ιωαννίδης , ο συνθέτης Γιώργος Χριστιανάκης, η ερμηνεύτρια Μελίνα Κανά, ο τραγουδοποιός Ορφέας Περίδης, ο τραγουδοποιός Θανάσης Παπακωνσταντίνου, και με στιχουργούς όπως ο Γιάννης Tσατσόπουλος, ο Μανώλης Ρασούλης, ο Γιώργος Aθανασόπουλος, ο Άλκης Aλκαίου, η Φωτεινή Λαμπρίδη, ο Θοδωρής Γκόνης, ο Mιχάλης Γκανάς, ο Oδυσσέας Iωάννου και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Επίσης, είχε αρκετές συμμετοχές σε έργα άλλων καλλιτεχνών, όπως ο Λουδοβίκος των Aνωγείων, ο Διονύσης Τσακνής, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, η Μαρία Θωίδου, ο B.D. Foxmoor και η Sadahzinia (των Active Member), η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Μαρία Λουκά, ο Χαλβατζης και οι Χαΐνηδες.

Έγραψε τη μουσική στην ταινία μεγάλου μήκους «Το Κυνήγι του Λαγού» και ερμήνευσε το τραγούδι «Το χρόνο να λαβώσω» στην ταινία μικρού μήκους «Ύψωμα 33»

Aλκίνοος Ιωαννίδης

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 19 του Σεπτέμβρη το 1969, όπου και μεγάλωσε. Τα πρώτα του καλλιτεχνικά ερεθίσματα τα δέχτηκε από την οικογενειά του, που εξακολουθεί να είναι η κύρια πνευματική του πηγή. Παράλληλα με το σχολείο φοίτησε στο Ευρωπαϊκό Ωδείο της Κύπρου μελετώντας κλασσική κιθάρα, θεωρητικά και αρμονία.

Το 1989 ήρθε στην Αθήνα για σπουδές στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με δασκάλους όπως τη Λυδία Κονιόρδου και το Γιώργο Μιχαλακόπουλο. Το καλοκαίρι του 1993 εμφανίστηκε με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Μοσχίονα στο έργο "Σαμία" του Μενάνδρου. Στον ίδιο χώρο, το καλοκαίρι του 1996 ερμήνευσε το ρόλο του Απόλλωνα στο έργο "`Αλκηστη" του Ευριπίδη, με το Θέατρο Τέχνης-Κάρολος Κούν. Εκτός από τις θεατρικές του δραστηριότητες στα 23 του χρόνια κάνει το ντεμπούτο του ως τραγουδιστής με τον δίσκο "Στην αγορά του Κόσμου" σε ενορχήστρωση του Τάκη Μπουρμά. Σε αυτό το album υπάρχει και το τραγούδι "Στην Αγορά Του Αλ Χαλίλι" ένα τραγούδι που μπορεί να έγινε μεγάλη επιτυχία, αλλά ταυτόχρονα κoλλησε και μία λαθος ταμπέλα στον Αλκίνοο Ιωαννίδη.

Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφορεί ο δίσκος "`Οπως μυστικά και ήσυχα..." σε ενορχήστρωση του Γιώργου Ανδρέου. Οι δύο δίσκοι, που είναι αποτέλεσμα της φιλίας του Αλκίνοου Ιωαννίδη με το συνθέτη Νίκο Ζούδιαρη, έγιναν χρυσοί. Tους χειμώνες των ετών 1993-94 και 1994-95 εμφανίστηκε στο "ΧΑΡΑΜΑ" της Καισαριανής (χώρο που για δεκαετίες είχε φιλοξενήσει μεγάλους εκπροσώπους του Ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου και η Μπέλλου) με την Δήμητρα Γαλάνη, την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τον Γεράσιμο Ανδρεάτο.

Τα καλοκαίρια του 1994-95 ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει στις συναυλίες της Ελευθερίας Αρβανιτάκη σε όλη την Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 1995 εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής, στο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου "Αναγέννηση, Κρήτη ανάμεσα σε Βενετία και Πόλη". Το χειμώνα 1995-96 και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς περιόδευσε στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας τραγούδια από τους δύο δίσκους, καθώς και ανέκδοτα δικά του τραγούδια. Τα καλοκαίρια 1997 και 1999, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει στις εκδηλώσεις που έγιναν στην συνάντηση Νέων στον ποταμό Aρδα στο χωριό Καστανιές (Eβρος),την πρώτη φορά μάλιστα εμφανίστηκε στην σκηνή με τον Ορφέα Περίδη

Στις αρχές του 1997 κυκλοφορήσε ο τρίτος προσωπικός του δίσκος "Ο Δρόμος Ο Χρόνος Και Ο Πόνος", σε δικούς του στίχους και μουσική και ενορχήστρωση από τον ίδιο και το Γιάννη Σπάθα. Ένα album που δύσκολα ξεχωρίζεις κάποιο τραγούδι απο αυτό, μιας και όλα τα τραγούδια αγαπήθηκαν και ακούστηκαν το ίδιο. Στα μέσα του 1999 κυκλοφορεί τον τέταρτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Ανεμοδείκτης" με δικούς του στίχους και μουσική. Μαζί με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη ωριμάσε και η μουσική του, κάτι που φαίνεται μέσα από τα τραγούδια που περιέχονται σε αυτό το album. Η συνεργασία του με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στο παρελθόν, επιβεβαιώνεται με το τραγούδι "Αδιέξοδο" στο οποίο συμμετέχει και ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Το 2000 ο Αλκίνοος έκανε μια καινοτομία, για τον ίδιο, καθώς κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο που περιέχει ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια. Ο δίσκος με τίτλο " Εκτός τόπου και χρόνου " ηχογραφήθηκε από τις εμφανίσεις του στο Θέατρο Λυκαβηττού στις 4 Σεπτεμβρίου 2000 και στο Δημοτικό Θέατρο Παπάγου στις 16 του ίδιου μήνα. Στο δίσκο αυτό περιέχονται εκτελέσεις τραγουδιών άλλων καλλιτεχνών και συμμετέχουν ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το 2003 είχε έρθει πλέον ο καιρός για την νέα δουλεία του Αλκίνοου. Τον Ιούνιο και μετά από αρκετό καιρό δουλειάς κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος με τίτλο "Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή ". Η ηχογράφηση διήρκησε περίπου 4 μήνες (Φεβρουάριος - Μάιος 2003 ) και τα αποτελέσματα της είναι εξαιρετικά. Τα περισσότερα τραγούδια αγαπήθηκαν αμέσως από τον κόσμό, ενώ όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζουν ολοένα και πιο συχνά τα κομμάτια αυτά. Στο τραγούδι «Ο Φλεγόμενος Ποδηλάτης» απαγγέλλει ο Λίνος Ιωαννίδης – αδελφός του Αλκίνοου – ενώ το εικαστικό εξωφύλλου έχει φιλοτεχνήσει ο Άντης Ιωαννίδης.

Κατά την μέχρι τώρα πορεία του, συνεργάστηκε με αρκετούς από τους σημαντικότερους συνθέτες, στιχουργούς, τραγουδιστές, μουσικούς και τραγουδοποιούς της Ελληνικής πραγματικότητας. Έχει εμφανιστεί πολλές φορές στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Θέατρο Λυκαβηττού, στο Αρχαίο Θέατρο του Κουρίου και στα μεγαλύτερα θέατρα της Ελλάδας, ενώ συχνά εμφανίζεται σε μικρούς, ζεστούς χώρους, έντεχνες μουσικές σκηνές και rock - clubs.
Εκτός Ελλάδος, έχει δώσει συναυλίες στη Νέα Υόρκη (Madison Square Garden, 1996, The Metropolitan Museum, 1999, The Lincoln Center, 2001, SummerStage Festival at the Central Park, 2002), στη Μεγάλη Βρετανία (Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, 1998, The Queen Elizabeth Hall, 2002), αρκετές φορές στη Γερμανία και το Βέλγιο, στην Ισπανία, τη Ρουμανία, τη Γεωργία, τη Γαλλία, καθώς και στην Αίγυπτο, στα εγκαίνια της Νέας Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας,.
Το 2002 παρουσίασε ένα σόλο πρόγραμμα με την κιθάρα του, που κατέληξε τον Σεπτέμβριο στο Λυκαβηττό.
Το 2003, κατά τη διάρκεια της Καλοκαιρινής του περιοδείας παρουσιάζει τον τελευταίο του δίσκο, με τίτλο "Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή".
Τον Απρίλιο του 2006, ο Aλκίνοος Ιωαννίδης κυκλοφορεί το "Που Δύσην ως Ανατολήν". Πρόκειται για ένα album με παραδοσιακά κυπριακά τραγούδια.
’Eξι χρόνια μετά τις "Περιπέτειες ενός προσκυνητή", ο Αλκίνοος Ιωαννίδης επιστρέφει στην τέχνη του τραγουδιού με ένα δίσκο που φέρει τον τίτλο "Νεροποντή" και κυκλοφορεί τον Μάρτιο του 2009.
Δίσκος πολυμορφικός, μουσικά εμπνευσμένος και δημιουργικός, η "ΝΕΡΟΠΟΝΤΗ" συνδυάζει το βυζαντινό μέλος και το φανκ, τις μελωδίες των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης. 15 τραγούδια σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση Αλκίνοου Ιωαννίδη με την πολύτιμη συμβολή του ηχολήπτη Βαγγέλη Λάππα.

Μοnsieur Minimal

Πάντα στην μέχρι τώρα μουσική μου ζωή αναζητούσα νέους ήχους και θύμωνα όταν έβλεπα και άλλους να τους αναζητούν πέρα απο τα σύνορα της ΕΛΛΑΔΑΣ μας.Γιατί όμως?Γιατί σνομπάρουμε τα δικά μας παιδιά και την δική μας μουσική??Η Αγγλία για παράδειγμα που την θεωρούν ως την μεγαλύτερη μουσική βιομηχανία του πλανήτη έχετε δει πως προωθεί τα "δικά της" παιδιά??Έχουμε πολλά διαμάντια στην εγχώρια μουσική βιομηχανία...
Επι του θέματος...
Μια καλοκαιρινή μέρα δουλεύαμε στο γεμάτο νέες μουσικές MISTRAL και ενώ ο ήλιος έδινε την θέση του στο Αυγουστιάτικο φεγγάρι(η καλύτερη ώρα του μαγαζιού..) άκουσα ένα νέο κομμάτι που δεν το είχα ξαναακούσει να πω την αλήθεια..
Μου θύμισε κάτι απο τα χαλαρά του moby σε έντονα στοιχεία του K.BHTA,λέω απο μέσα μου ότι η παραγωγή αυτή σίγουρα είναι ξένη και όμως πληροφορήθηκα οτι στα αυτιά μου ηχούσε το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ κομμάτι του Μοnsieur Minimal-missing you..τι ήχος..τι ερμηνεία...τι παραγωγή...Ποιός είναι όμως o Monsieur minimal??

Παρακάτω υπάρχει ένα μικρό δελτίο τύπου και σε λίγο καιρό ετοιμάζω αφιέρωμα...!!
O monsieur minimal είναι ο Χρήστος Τσιτρουδης , γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γιαννιτσά. Τ α τελευταία 3 χρόνια ζει στη Θεσσαλονίκη. Γραφεί και συνθέτη ως monsieur minimal εδώ και 5 χρόνια . Διακρίθηκε μέσα από το διαγωνισμό του coca-cola sound wave με τα κομμάτια “silk” και “love is a circle” και συμμετείχε με σημαντική επιτυχία στη συλλογή της “The sound of everything” “city campers”.H μουσική του χαρακτηρίζεται από έντονα indie pop στοιχειά χωρίς να λείπουν όμως από αυτή οι electronica πινελιές . Το περιοδικό Status, ένα απ τα πιο αναγνωρισμένα αντρικά περιοδικά στην Ελλάδα, τον προτείνει στην κατηγορία του «πρωτοεμφανιζόμενου της χρονιάς». Το «smile», ένα απ τα τραγούδια του άλμπουμ «lollipop» χρησιμοποιείται στο διαφημιστικό της μεγαλύτερης διατροφικής αλυσίδας Safeway σε Αμερική και Καναδά κι απ τη Citroen Hellas προς εξυπηρέτηση ενός διαφημιστικού κλιπ. Το αμερικανικό κανάλι MTV πρόκειται να χρησιμοποιήσει όλα τα κομμάτια του σε μια νέα τηλεοπτική εκπομπή. Η μουσική του ακούγεται από τους περισσότερους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς κατά τη διάρκεια εκπομπών, trailer και airplays. Το κομμάτι «love story» ήταν γι αρκετές εβδομάδες στα top charts της Τουρκίας και κυκλοφόρησε σε μια από τις πιο γνωστές συλλογές της χώρας.

Το γαλλογερμανικό κανάλι «Arte TV» τον κάλεσε για την παρουσίαση του άλμπουμ του. Με άπλες όμορφες μελωδίες ,γλυκά pop φωνητικά και με άριστες κριτικές , τόσο από το εσωτερικό όσο κι απ το εξωτερικό κι έχοντας στις βαλίτσες του το πρώτο του προσωπικό album που ακούει στο όνομα ”lollipop” o monsieur minimal τριγυρίζει ανά την Ελλάδα με σκοπό να αναδείξει την μουσική του και να κάνει τους ανθρώπους που τον ακούν να χαμογελούν ,να ταξιδεύουν και να ερωτεύονται μέσα από αυτή. Στη σκηνή εμφανίζεται με ένα laptop, μια κιθάρα(ηλεκτρική και ακουστική),ένα μεγαλόφωνο, και μια φωνή.




www.myspace.com/monsieurminimal

Σαν σήμερα!!!

1946: Δημιουργείται η UNICEF, η οργάνωση του ΟΗΕ για τα παιδιά, που βραβεύτηκε για την προσφορά της με το Νόμπελ Ειρήνης το 1965.




Η ιστορία της UNICEF
Η UNICEF είναι μία οργάνωση του ΟΗΕ για τα παιδιά, τιμημένη το 1965 με βραβείο Νόμπελ για την προσφορά της. Ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 από τη γενική συνέλευση του νεοσύστατου τότε διεθνούς οργανισμού για να βοηθήσει τα παιδιά της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Κίνας μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ονομασία της προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων United Nations International Children's Emergency Fund (Διεθνές Έκτακτο Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά).

Το 1953 η UNICEF έγινε μόνιμο τμήμα του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, με κεντρικά γραφεία στη Νέα Υόρκη και αποστολή την κάλυψη των μακροπρόθεσμων αναγκών των φτωχών παιδιών και των μητέρων τους στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Το 1954, ο ηθοποιός Ντάνι Κέι ανακηρύσσεται πρώτος πρεσβευτής της UNICEF, με αρμοδιότητα την ευρεία δημοσιοποίηση των αναγκών των παιδιών όλου του κόσμου. Από τότε και μέχρι σήμερα, παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες, αθλητές και συγγραφείς τάσσονται στην υπηρεσία της UNICEF ως «Πρεσβευτές Καλής Θέλησης» ή «Ειδικοί Εκπρόσωποι» της. Στην Ελλάδα, πρώτος πρεσβευτής καλής θέλησης υπήρξε ο συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης. Πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF στην Ελλάδα είναι, επίσης, η ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.

Στις 20 Νοεμβρίου 1989 υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού», που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει 191 κράτη, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας. Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών στους τομείς της Επιβίωσης, της Ανάπτυξης, της Προστασίας και της Συμμετοχής. Η 20η Νοεμβρίου εορτάζεται κάθε χρόνο ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η UNICEF βοήθησε ποικιλοτρόπως τη χώρα μας από το 1947 έως το 1969. Εφάρμοσε προγράμματα παστερίωσης του γάλακτος, ελέγχου της φυματίωσης και της σύφιλης, συνολικού ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 1977 ιδρύθηκε η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF, με σκοπό την πληροφόρηση των Ελλήνων για την κατάσταση των παιδιών και των μητέρων τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, την εκπαίδευση για την ανάπτυξη, ώστε να δημιουργηθεί ένα καλύτερο μέλλον από μια ευαισθητοποιημένη νέα γενιά.

Από την πώληση προϊόντων (κάρτες, τετράδια, παιχνίδια, είδη γραφείου κ.ά.) και τη συλλογή πόρων μέσω δωρεών, συμβάλλει στη χρηματοδότηση προγραμμάτων ανάπτυξης ή επείγουσας ανάγκης σε σχεδόν 160 χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου και της Ανατολικής Ευρώπης. Στην Ελλάδα, η γενέθλια μέρα της UNICEF γιορτάζεται ως Ημέρα του Παιδιού, με τη διοργάνωση του Ετήσιου Τηλεμαραθώνιου και πλήθους εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα.....

Graffiti history! "Βρέστε μου μια γωνιά να ζωγραφίσω. Κάντε λίγο χώρο. Να ζήσω και να κινηθώ". !!!!

Εδώ μέχρι το ''70 το graff, έχει μια ξεχωριστη ζωή, μακριά από τον κόσμο της κουλτούρας. Και από πολλούς θεωρείται σαν τοπική aνant-garde κίνnσn. Μετά το ''70, το graff με τη μορφή των tags κάνει την εμφάνισή του δυναμικά. Τα ψευδώνυμα με τις υπογραφές έγιναν για εκατοντάδες νέους τnς Νέας Yόρκnς τρόπος ζωής με τους δικούς τnς κώδικες συμπεριφοράς και τα δικά τους στέκια.
Όσο κι αν ψάξει κανείς σε συνεντεύξεις των πρώτων writers και των πρώτων βιβλίων είναι δύσκολο να πει πότε ακριβώς ξεκίνησε n τέχνn του graffti. Τα tags μπορούμε να τα πρωτοσυναντήσουμε στα τέλη τnς δεκαετίας του ''60 σε έναν από τους πρώτους writers, τον KILROΥ. Στρατιώτnς στην Eυρώπn και αργότερα στn Νέα Υόρκn, συνήθιζε να ζωγραφίζει φιγούρες και τn φράσn Kilrοy was here (ο Kilroy ήταν εδώ). Ακόμα και στα τρένα στην δεκαετία του ''40, ακόμα πιο πίσω, στις αρχές του αιώνα, οι HORΟS συνήθιζαν να γράφουν τα παρατσούκλια τους στα φoρτnγά-τρένα των αμερικάνικων σιδnρoδρόμων. Αυτοί οι άστεγοι εργάτες ταξίδευαν γιγάντιες αποστάσεις νόμιμα και όποιου το όνομα φαινόταν περισσότερο, n δόξα ήταν εξασφαλισμένη.
Αυτό όμως που συνέβn αργότερα στn Νέα Υόρκn ήταν καινούργιο και μn αναμενόμενο. Το graffiti στον υπόγειο σιδnρόδρoμo, το οποίο θα εξελιχθεί, σε συμπαγές κίνημα τέχνης, μπορεί να χρoνoλογnθεί γύρω στα ''68-''69, στις φτωχογειτονιές με τn μαφία και τις συμμορίες να κυριαρχούν στους δρόμους. Οι Saνage Skulls, Saνage Nomads, Immortals και οι Black Spades ήταν μερικές μόνο από τις πιο γνωστές συμμορίες στο Bronχ, τα μέλn των οποίων είχαν τη συνήθεια να γράφουν το όνομά τους στους τοίχους της γειτονιάς τους. Βλέποντας ο καθένας την υπογραφή του φίλου του, ένιωθε ασφάλεια στο χώρο που κινούνταν. Με το χρόνο όμως, n απλή τεχνική του να γράφεις το όνομά σου στον τοίχο και με αυτό να γίνεσαι διάσnμoς, αποτέλεσε πρόκλnσn για όλους.
''Ετσι, πολλά άτομα ξεκίνnσαν τους πειραματισμούς, πρώτα πρώτα με το πόσα χτυπήματα (υπογραφές) θα μπορούσαν να πετύχουν. Οι Stitch 1, ΤΑΚΙ 183, FRANK 207, είναι λίγα παραδείγματα από τους πρώτους που ξεκίνnσαν. Ο πιο διάσnμoς writer αυτής τnς περιόδου και ο πρώτος που n φήμn του ξεπέρασε τα όρια της γειτονιάς του, λόγω τnς συνέντευξnς που του πηρε ένας δnμoσιoγράφoς των New Yοrk Times ήταν ένας Ελληνοαμερικάνος που υπέγραφε με το ψευδώνυμο ΤΑΚΙ 183. Ο αριθμός δήλωνε το δρόμο που έμενε ο writer. Μια φίλn που έζnσε εκείνο τον καιρό στn Νέα Υόρκn μάς περιέγραψε εκείνn τη μέρα, όταν όλοι ξεκίνησαν για τις δουλειές τους και οι τοίχοι ολόγυρα και σε απίστευτο αριθμό δρόμων και συνοικιών, είχαν γεμίσει σε ένα βράδυ με την υπογραφή ΤΑΚΙ 183. ''Ετσι σε λίγο καιρό έγινε το ίνδαλμα των συνομιληκών του. Τα ΜΜΕ προσπαθούσαν να βγάλουν μια άκρn με την καινούργια μανία τnς γενιάς: μήπως είναι κάποιοι τρελοί που γράφουν τον δείκτn του χρnματιστnρίου; Mπορεί ακόμn να είναι κάποια άγνωστn συμμοριά ή κάποια θρησκευτική αίρεση. Για τους writers τnς Νέας Υόρκnς, το αγαπnμένo μέρος για εκτέλεσn των graffti απoδείχτηκε το μετρό. Η περιπέτεια, ο κίνδυνος, n συνωμοσία, n νύχτα, ο συναγωνισμός, n φήμn (να φιγουράρουν τα σχέδιά τους την nμέρα), η αντίδρασn στις αθλιότnτες του σήμερα, ήταν τα στοιχεία που μέχρι και σήμερα, δίνουν το βάπτισμα τους πυρός στους καλλιτέχνες του graffiti. Μετά τον ΤΑΚΙ 183, το ''72, ο SUPER COOL άλλαξε τελείως τη μορφή των επιγραφών, ζωγραφίζοντας το όνομά του με σπρέυ. Τα tags, ξεκινώντας από το εσωτερικό των βαγονιών, πρoχώρnσαν στο εξωτερικό περίβλnμα και συμπλnρώθnκαν με σχέδια, χαρακτήρες κλπ.

Με τnν πάροδο του χρόνου φάνnκε ότι ήταν αναγκαίο δημιουργήσει καθένας από τους καλλιτέχνες του graffti το δικό του στυλ, αυτό που θα τον ξεχώριζε από τους άλλους. ''Ετσι άρχισαν να πειραματίζονται με διάφορες παραλλαγές στο όνομά τους και να δnμιoυργoύν αναγνωρίσιμα λόγια με τα οποία θα μπορούσαν να διαβαστούν με μια ματιά. Ο Stay High 149 προκάλεσε ξεχωριστό ενδιαφέρον σε γενιές μετέπειτα writers με τη χρnσιμoπoίnσn της φιγούρας του φωτοστέφανου -the Saint stick- περασμένο στην υπογραφή του, καθώς και το σχέδιο με το τσιγάρο να καπνίζει. Ο Johny Crash Matos τυπoπoίnσε τα tags, γεμίζοντάς τα με διάφορα σχέδια, ο Zephyr ομόρφηνε τις καλληγραφίες του με μορφές nρώων όπως ο κατάσκοπος από το περιοδικό MAD, οι Fab Fiνe Freddy και ο Future 2000, εκφράστnκαν αποκλειστικά μέσω τnς μουσικής ραπ και τnς ζωγραφικής και ο Futura 2000 γίνεται ο αρχηγός της γραφιστικής ικανότnτας με σπρέυ. Ο Lee Quinores επεμβαίνει στα έργα του βάζοντας πολιτικά και ηθικά μηνύματα, γι''αυτό και τα έργα του διαβάζονται σαν επεισόδεια ενός έργου ηθικής, του οποίου ο ήρωας είναι ένας αστός περιθωριακός νέος. Επίσης ο Jean Michel Basquiat, με το ψευδώνυμο SAMO, που είναι όνομα πολέμου θα γίνει γνωστός ως βασιλιάς του graffiti, χρησιμοποιώντας στη δουλειά του κρανία, σκελετούς, φλέβες κλπ. Και οι φράοεις του είναι μυστηριώδεις και εκδικητικές: σταματήστε με τον sick τρόπο σας να κάνετε τέτοια με τα δολάρια του μπαμπά σας.
Έτσι, μαζί με το στυλ οι writers ξεκίνησαν να πειραματίζονται με το μέγεθος και το χρώμα. Ξεκινώντας από τα tags έφτασαν να καλύπτουν ολόκληρα τρένα από πάνω ως κάτω. Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία όπως αστέρια, δολάρια, σημαίες, κλπ. Τα graffiti με τους χαρακτήρες καρτούν και τη βοήθεια της Ρορ art, το 3D graffiti, τη γραφή του άγριου στυλ (δηλαδή ονόματα που δεν μπορείς εύκολα να διακρίνεις) γίνεται μια τέχνη πιο σοφιστικέ με το δικό της λεξιλόγιο, παράδοση, αισθητική και τοπικούς ήρωες. Τη δεκαετία που ακολούθησε αυτήν του ''80, πολλοί καλλιτέχνες ενδιαφέρθηκαν για το λαϊκό περιβάλλον των writers και κατέβηκαν και αυτοί στο μετρό να βάλουν τη σφραγίδα τους. Βρήκαν ανέλπιστους χώρους έκθεσης, περισσότερο πολυσύχναστους και από τις πιο σημαντικές γκαλερί Σόχο. Μερικοί από αυτούς τους καλλιτέχνες είχαν κατόπιν την ιδέα να νοικιάσουν και να στήσουν τις γκαλερί τους, όπου θα μπορούοαν να εκθέσουν, και κυρίως να πουλήσουν, τα έργα τους. Η πρώτη έκθεση έγινε το ''72 στο Cοllege και η συνέχεια δόθηκε οτο Εast Village και τις γκαλερί Fun, Nature Μοrte, Grace Μansiοn και Civillian Warfare. Αυτές άνοιξαν πρώτες το ''81-''82 και σύντομα τις ακολούθησαν καμιά τριανταριά άλλες στην περιοχή ανάμεσα οτην 1η και την 14η οδό. Μέσα από εδώ παρέλασαν μερικοί από τους προαναφερθέντες καλλιτέχνες, καθώς επίσης και οι Keith Harring, Μike Βildο, Water Rοbinsοn, από τους πιο γνωοτούς.
Την ίδια στιγμή που οι παραπάνω writers, αλλά και άλλοι όπως οι SΕΕN, LΕΕ, FUΤURΑ, ΒLΑDΕ έφτιαχναν τη δουλειά τους στις γκαλερί, άλλοι writers, νέοι όπως ο DΕRΟ ΡΟΕΜ, αντικατέστησαν τους άλλους και προχώρησαν, εξέλιξαν τα στυλ ακόμη πιο μακρυά. Κάθε ίντσα των τρένων χτυπιόταν με τα graffiti και εξέσια κομμάτια φτιάχτηκαν γύρω στο ''85 από ανώνυμους writers ποιότητας τέτοιας που οι άνθρωποι δεν είχαν ονειρευτεί ποτέ προηγουμένως.
Πολλοί writers που αναπολούν τις στιγμές αυτής της δεκαετίας στιγματίζουν την κίνηση αυτή των καλλιτεχνών να δεχτούν την πρόκληση των εμπόρων τέχνης και να κλειστούν σε έναν μικρό χώρο, αυτόν της γκαλερί, περιορίζοντας τη δράση τους και σβήνοντας τη φλόγα και τον ορμητισμό τους. Γι'' αυτούς, ο αυθορμητισμός και η γρηγοράδα της πρώτης εποχής τέλειωσε και τη σειρά τους πήρε η γνώση του ειδικού, που ξέρει τη συγκεκριμένη τέχνη. Άλλοι τους κριτικάρουν θετικά από την άποψη ότι έσπασαν ένα διπλό γκέτο: το γκέτο όπου συνήθως βλέπαμε τα graffiti και το γκετο του κόσμου της τέχνης.
Περνώντας στην αντεπίθεση, οι υπηρεσίες του μετρό -στην προσπάθειά τους να σβήοουν τα graffiti από τα βαγόνια- τελειοποίησαν τις τεχνικές του πλυσίματος. Η εταιρία που ανέλαβε τον καθαρισμό και έγινε εχθρός όλων των writers είχε και έχει τα αρχικά Μ.Τ.Α. Τα τρένα, ανεξάρτητα από το αν είχαν ή όχι graffiti, αναγκάζονταν να υποστούν το λούσιμο των χημικών, που ξέπλενε τα πάντα. Τώρα έμειναν οι πιτσιρικάδες να μιμούνται τα σχέδια και κάποιοι να ασχολούνται με τα graffiti για τη μνήμη νεκρών. Οι τοίχοι είναι γεμάτοι από αφιερώματα στα θύματα του εμφυλίου της Νέας Υόρκης, θύματα της ζωής στο δρόμο, θύματα από αρρώστιες. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Μaχmiliο Cintrοr, ενός δεκαεφτάρη που σκότωσαν στο ξύλο οι αστυνομικοί χωρίς λόγο. Ο θάνατός του ξεσήκωσε όλες τις γειτονιές με ένα μόνο σύνθημα σε πορείες και διαδηλώσεις: Νο Justice, No peace.
Eπίσης, όπως αναφέρουν η Μartha Cοορer και ο Jοseρh Sciορra στο βιβλίο τους Ν.Υ Spraycan Μemοrials, οι σημερινοί writers, εξελίσσοντας την τεχνική τους με τη χρησιμοποίηση αερογράφων, διαφέρουν από τους παλιούς σε αρκετά πράγματα. Οι τοιχογράφοι του σήμερα είναι ένα γκρουπ μεγαλύτερης ηλικίας, περίπου 25 χρονών. Υπάρχει ακόμα εκείνη η ενέργεια και η θέληοη να σε δουν (βλέπε Lad. ν Ρink), αλλά οι χώροι τώρα επιλέγονται από πριν, ενώ πριν ήταν αυθέρετοι και ελεύθεροι. Τέλος, και το πιο σημαντικό, το graff μπορεί να ξαναγύρισε μέσω των murals στις ρίζες του, μετά την απόρριψή του από τους εμπόρους τέχνης, αλλά τώρα αρκετοί writers, όπως ο Chicο και ο Ρer, υπογράφουν συμβόλαια, για να προωθήσουν, να διαφημίσουν προιόντα πολυεθνικών εταιρειών όπως οι Cοca-Cοla, Wrangler Jeans, Μac Dοnalds. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, αλλά υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που ακολουθούν την προοπτική αυτή που ανοίχτηκε πάλι για περισσότερο κέρδος και χτύπημα μιας μορφής αντίδρασης.

Από τη Ν.Υόρκη, η τέχνη πέρασε τον Ατλαντικό για να αποκτήσει χιλιάδες οπαδούς και writers σε Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, Ολλανδία κλπ. Οι τοίχοι με τα graffiti, Ηall οf Fame οτην 100ή οδό και στο Ρark Ανenue της Ν.Υόρκης, αποτέλεσαν την έμπνευσn γι'' αυτούς τους νέους σε όλn τn χώρα και τον κόσμο.
Η Γερμανία θεωρείται σήμερα n μnτρόπoλn του ευρωπαϊκού graff, όχι μόνο για το πρώnν τείχος των 166 χλμ. μήκους, αλλά πρώτιστα για τη δράσn των εκεί ομάδων. Το τείχος, ως γνωστόν, κόπηκε σε κομμάτια, πουλήθηκε το καθένα πάνω από 20.000 δολάρια και στολίζει ήδη το αρχηγείο της CIA αλλά και τα υπόγεια του Βατικανού. Σήμερα, επειδη οι δήμοι σε διάφορες πόλεις έχουν αγανακτήσει με τς αναγραφές στους τοίχους συνθnμάτων και graff, έχουν κατασκευάσει oλόκλnρo οικοδομικό τετράγωνο με διαδρόμους στους οποίους οι τοίχοι μπορούν να ζωγραφιστούν από writers.

Στn Γαλλία, χαρακτnριστική είναι n εμφάνισn ομάδων, εξειδικευμένων στη ζωγραφική με σπρέυ γιγάντινων τοιχογραφιών. Μια προσπάθεια καταγραφής των writers στο Παρίσι, μέσω μιας μελέτnς που έγινε για εσωτερική χρήση, παρουσίασε πάνω από 2.000 writers. Το Παρίσι είναι μια από τις πιο πoλυχτυπnμένες ευρωπαϊκές πόλεις, με καλλιτέχνες που έχουν να δώσουν πολύ ιδιαίτερο στυλ όπως αυτό του MODEΖ. θεωρείται ως ο καλύτερος στους χαρακτηρες από το ''90-''91, με ένα δικό του προσωπικό στυλ, με γράμματα διαστnμικoύ τύπου. Τώρα δεν βρίσκεις κανένα τρένο να χτυπήσεις ούτε καν στο μετρό. Μένει πλέον στους περισσότερους να ταξιδεύουν στnν Αμερικη, και να αφήνουν εκει το όνομά τους μόνο και μόνο για τη δόξα που θα τους αφήσει αυτη η κίνησn.
Στην Αγγλία, στη δεκαετία του ''60 τα πολιτκά μnνύματα πολλαπλασιάζονται και στα μέσα της δεκαετίας του ''70 τα punk συγκροτήματα όπως οι Clash και οι Seχ Pistols βάζουν τα tags γύρω στους τοίχους των clubs που τραγουδάνε. Το ''81 ο Futura 2000 πηγαίνει στnν Αγγλία για να συνεργαστεί με τους Clash για το εξώφυλλο του δίσκου τους. Από τότε οι writers συνεχίζουν το έργο των προκατόχων τους, σε αντίθεσn όμως με τη Ν. Υόρκη, εδώ χτυπούν περισσότερο τους τοίχους απ'' ό,τι το μετρό. Υπάρχουν σημερα τοποθεσίες, όπως και σε άλλες χώρες τnς Ευρώπnς, όπου ο δήμος αφήνει περιοχές και τοίχους να ζωγραφιστούν. Δnμoσιεύματα θέλουν επίσnς το Λονδίνο να θέλει να μετατραπεί στο μεγαλύτερο κέντρο graffti όλων των εποχών με τους MAKE-UPPERS να κόβουν βόλτες με ένα σπρέυ στο χέρι μαρκάροντας με σχέδια τρελά η πιο απλά τα σημεία απ'' όπου περνούν υπόγειοι σωλήνες ή καλώδια.

Στnν Ολλανδία, μετά τnν επίσκεψn του Υaki Kornblit το ''83/''84 στnν Αμερική για να αγοράσει πίνακες για έκθεσή του στnν Eυρώπn, δnμιoυργήθnκε σαν έκρnξn μια κίνησn writers που γέμισαν με graff μέχρι και τα τούνελ των λεωφορείων και των τρένων. Εδώ οι δήμοι τοποθετούν πίσω από πολυκατοικίες ειδικές επιφάνειες για graff, τα επονομαζόμενα Wοοdwalls, ενώ ο πόλεμος ανάμεσα στους writers και την GVB, την υπnρεσία που καθαρίζει τα βαγόνια του μετρό, βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξn.
Στnν Ιταλία, το graffti υπάρχει από τα μέσα τnς δεκαετίας του ''80. Βέβαια, ένας χώρος με ιστορία 2.500 χρόνων περίπου είχε να παρουσιάσει graffti με τn μορφή χαραγμένων επιγραφών από πολύ παλιά. Ακόμα όμως και στο σήμερα, στn Ρώμη τα σύγχρονα graff επισκιάζονται πολλές φορές από τα πολιτικά συνθήματα. Υπάρχουν όμως πολλά χτυπnμένα βαγόνια και pieces κατά τn διαδρομή του μετρό, με την υπnρεσία καθαρισμού να ξεπλένει πού και πού κάποια παράθυρα σε ένα whοle car. Γνωστοί writers εδώ είναι οι STAND, STARSKΥ, CROMO, ΗΕΚΟ κλπ.
Αυτή είναι μια γενική εικόνα για ό,τι συμβαίνει μέχρι σήμερα με το graff. Μια τελευταία μόδα, έτσι, για να μυριστούμε τι γίνεται, είναι να θεωρείται από την επίσnμη πολιτεία n ενασχόλnσn με το graff ως υποκατάστατο στην ύπαρξn συμμοριών. Γι'' αυτό -άκουσον άκουσον- υπάρχουν κοινοτικά προγράμματα που προωθούν τους νέους να ασχoλnθoύν επαγγελματκά με γραφιστκές τέχνες, διοχετεύοντας εκεί το ταλέντο τους. Αρκετοί άλλωστε είναι εκείνοι που απαιτούν από τς τοπικές κυβερνήσεις, αντί να ξοδεύουν εκατομμύρια για τους καθαρισμούς χώρων, να λειτουργήσουν πρoλnπτικά, δίνοντας χρήματα στα παιδιά των graff, που έτσι κι αλλιώς έχουν διαλέξει έναν μη βίαιο τρόπο έκφρασης, αυτόν τnς φόρμας και των χρωμάτων.
Aνάλoγn είναι και n ενασχόληση εκατοντάδων επιστnμόνων (βλ. ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, δικηγόροι κλπ.), που εκθέτουν τις δικές τους φιλοσοφίες για το φαινόμενο του graff, αναφέροντας π.χ. ότι τα graff πέρα από σημάδια τεκμnρίωσnς και κατοχής αποτελούν μυστικούς κώδικες επικοινωνίας ανάμεσα σε περιθωριακές ομάδες, που σnμαδεύουν έτσι όχι μόνο την ύπαρξη τους αλλά και τα γεωγραφικά τους όρια. Τα tags, λένε, είναι οι εναγώνιες προσπάθειες διαμαρτυρίας σε ένα χώρο που δεν σε αφήνει να εκφραστείς. Δίνεται μια διέξοδος στο ταμπλό της ζωής, πέρα από το θόρυβο των διαφnμίσεων, τις προτροπές για συνεχή κατανάλωσn και κάλυψη αναγκών. Ο τοίχος γίνεται ο καθρέφτης πάνω στον οποίο ο καλλιτέχνnς-writer προσπαθεί να εκφράσει τις απόψεις και το είναι του.
Και ακόμη, όπως ο καθένας από μας κάποια στιγμή θέλει να εγκαταλείψει αυτό που δείχνει και να μεταμορφωθεί σε μια άλλη προσωπικότητα, μέσα από κάποια ενασχόληση όπως τα σπορ, το κυνήγι, η πολιτική, η θρησκεία, έτσι και οι writers -κατ'' αυτούς πάντα- διάλεξαν τα graff για να παρουσιάσουν το καινούργιο τους πρόσωπο, αφού το προπγούμενο τους το έχουν στερήσει δεν μπορεί να εκφραστεί υπενθυμίζουν σε όλους μας το δικαίωμα που έχει ο καθένας στο λόγο και την έκφραση. Φωνάζουν!!!!!!!!!!!

Καλύτεροι κιθαρίστες(όλων των εποχών)

Οι 100 καλύτεροι κιθαρίστες του Guitar World

---

Σύμφωνα με το περιοδικό Guitar World, οι 100 καλύτεροι κιθαρίστες όλων των εποχών έχουν ως εξής:
01. Tony Iommi (BLACK SABBATH)
02. Kirk Hammett & James Hetfield (METALLICA)
03. Angus & Malcolm Young (AC/DC)
04. Randy Rhoads (OZZY OSBOURNE)
05. Eddie Van Halen (VAN HALEN)
06. Jimmy Page (LED ZEPPELIN)
07. Dimebag Darrell (PANTERA, DAMAGEPLAN)
08. Zakk Wylde (OZZY OSBOURNE, BLACK LABEL SOCIETY)
09. Adam Jones (TOOL)
10. Kerry King & Jeff Hanneman (SLAYER)
11. Dave Murray & Adrian Smith (IRON MAIDEN)
12. Jimi Hendrix
13. Glen Tipton & K.K. Downing (JUDAS PRIEST)
14. Ace Frehley & Paul Stanley (KISS)
15. Slash (GUNS N' ROSES)
16. Ritchie Blackmore (DEEP PURPLE, RAINBOW)
17. Yngwie Malmsteen
18. Joe Perry & Brad Whitford (AEROSMITH)
19. Dave Mustaine & Marty Friedman (MEGADETH)
20. Chuck Schuldiner (DEATH)
21. Brian May (QUEEN)
22. Michael Schenker (MSG, UFO)
23. Nigel Tufnel (SPINAL TAP)
24. Jeff Beck
25. Tom Morello (RAGE AGAINST THE MACHINE)
26. Head & Munky (KORN)
27. John Petrucci (DREAM THEATER)
28. Kim Thayil (SOUNDGARDEN)
29. Vivian Campbell (DEF LEPPARD)
30. Daron Malakian (SYSTEM OF A DOWN)
31. Scott Ian (ANTHRAX)
32. Tom G. Warrior (CELTIC FROST)
33. Chris Degarmo & Michael Wilton (QUEENSRŸCHE)
34. C.C. Deville
35. Marten Hagström & Fredrik Thorndendal (MESHUGGAH)
36. Alex Lifeson (RUSH)
37. Paul Gilbert (MR. BIG, RACER X)
38. Jerry Cantrell (ALICE IN CHAINS)
39. Mantas (VENOM)
40. Jason Becker (DAVE LEE ROTH)
41. Phil Collen & Steve Clarke (DEF LEPPARD)
42. Mikael Åkerfeldt & Peter Lindgren (OPETH)
43. Fast Eddie Clarke (MOTÖRHEAD)
44. Nuno Bettencourt (EXTREME)
45. Warren DeMartini (RATT)
46. Mick Mars (MÖTLEY CRÜE)
47. George Lynch (DOKKEN)
48. Ted Nugent
49. Jake E. Lee (OZZY OSBOURNE, BADLANDS)
50. Rudolf Schenker & Uli John Roth (SCORPIONS)
51. Oystein "Euronymous" Aarseth (MAYHEM)
52. Scott Gorham & Brian Robertson (THIN LIZZY)
53. Steve Vai (DAVE LEE ROTH)
54. Reb Beach (WINGER, DOKKEN)
55. Trey Azagthoth (MORBID ANGEL)
56. John Sykes (THIN LIZZY, BLUE MURDER)
57. Hank Shermann & Michael Denner (MERCYFUL FATE)
58. Richie Sambora (BON JOVI)
59. Jon Donais & Matt Backhand (SHADOWS FALL)
60. Stephen Carpenter (DEFTONES)
61. Alex Skolnick & Eric Peterson (TESTAMENT)
62. Brian Tatler (DIAMOND HEAD)
63. John Christ (DANZIG)
64. Scott "Wino" Weinrich (THE OBSESSED)
65. Pepper Keenan & Woody Weatherman (C.O.C.)
66. Tommy Victor (PRONG)
67. Leslie West (MOUNTAIN)
68. Vernon Reid (LIVING COLOUR)
69. Glen Buxton & Michael Bruce (ALICE COOPER)
70. Bjorn Gelotte & Jesper Stromblad (IN FLAMES)
71. Jim Matheos (FATES WARNING)
72. Gary Holt & Rick Hunolt (EXODUS)
73. Donald Buck Dharma Roeser (BLUE ÖYSTER CULT)
74. Michael Amott (ARCH ENEMY)
75. Robert Fripp (KING CRIMSON)
76. Andre Olbrich (BLIND GUARDIAN)
77. Joe Satriani
78. Frank Hannon & Tommy Skeoch (TESLA)
79. Ty Tabor (KING'S X)
80. Mark Morton & Will Adler (LAMB OF GOD)
81. Dino Cazares (FEAR FACTORY)
82. Pete Townshend (THE WHO)
83. Jon Schaffer (ICED EARTH)
84. Timo Tolkki (STRATOVARIUS)
85. Neil Young
86. Abbath Doom Occulta (IMMORTAL)
87. Kai Hansen (GAMMA RAY)
88. Uffe Cederlund & Alex Hellid (ENTOMBED)
89. Leigh Stephens (BLUE CHEER)
90. Jim Martin (FAITH NO MORE)
91. Michael Romeo (SYMPHONY X)
92. Bill Steer (CARCASS)
93. Piggy (VOIVOD)
94. Tony Bourge (BUDGIE)
95. Sammy Hagar (VAN HALEN)
96. Alexi Laiho (CHILDREN OF BODOM)
97. Akira Takasaki (LOUDNESS)
98. Michael Angelo
99. John Kay & Michael Monarh (STEPPENWOLF)
100. Nick Bowcott (GRIM REAPER)



Οι 50 καλύτεροι κιθαρίστες(ψηφοφορία μουσικών)

O Thiago Sarkis του περιοδικού "Roadie Crew" οργάνωσε ένα poll στο οποίο συμμετείχαν 330 κιθαρίστες, μεταξύ των οποίων και μέλη των Guns N' Roses, Kiss, Machine Head, Nightwish, Megadeth, Scorpions, Testament, Arch Enemy, King Diamond, Sepultura, Dio, Twisted Sister, Kamelot και Down. Τα αποτελέσματα του poll έδειξαν ότι οι σπουδαιότεροι κιθαρίστες που υπήρξαν ποτέ είναι οι... 01. Jimi Hendrix 02. Eddie Van Halen 03. Yngwie J. Malmsteen 04. Randy Rhoads 05. Ritchie Blackmore 06. Jimmy Page 07. Tony Iommi 08. Steve Vai 09. Jeff Beck 10. Michael Schenker 11. David Gilmour 12. Dimebag Darrell 13. Allan Holdsworth 14. Uli Jon Roth 15. Angus Young 16. James Hetfield 17. Brian May 18. Marty Friedman 19. Joe Satriani 20. Jason Becker 21. Gary Moore 22. Paul Gilbert 23. Eric Clapton 24. Al Di Meola 25. Zakk Wylde 26. John McLaughlin 27. John Petrucci 28. Adrian Smith 29. Steve Morse 30. Stevie Ray Vaughan 31. Slash 32. Kirk Hammett 33. Robert Fripp 34. Alex Lifeson 35. Chuck Schuldiner 36. Ace Frehley 37. George Lynch 38. Dave Murray 39. Glenn Tipton 40. Neal Schon 41. Eric Johnson 42. Trey Azagthoth 43. K.K. Downing 44. Andy LaRocque 45. Malcolm Young 46. Django Reinhardt 47. Jeff Loomis 48. Steve Lukather 49. John Sykes 50. Denis "Piggy" D'Amour

Placebo

Οι Placebo ιδρύθηκαν από τους Brian Molko (φωνή και κιθάρα) και Stefan Olsdal (μπάσο) όταν αυτοί γνωρίστηκαν τυχαία το 1994. Αν και αρχικά είχαν το όνομα Ashtray Heart, το συγκρότημα σύντομα κατέληξε στο όνομα Placebo. Αρχικά ο ντράμερ του σχήματος ήταν ο Robert Schultzberg, αλλά αργότερα ο Steve Hewitt πήρε τη θέση του το 1997. Ο τελευταίος ανακοίνωσε , τον Οκτώβριο του 2007, την αποχώρηση του από το συγκρότημα λόγω προσωπικών και μουσικών διαφορών. Οι μεγάλες επιτυχίες τους στην Βρετανία ήταν τα singles «Pure Morning» και «Nancy Boy» φτάνοντας και τα δύο στο top ten. Αργότερα, οι Placebo απέκτησαν μεγάλη φήμη στην Ευρώπη ειδικά με το album Sleeping With Ghosts το 2003, που ήταν μία πιο περιπετειώδης απόπειρα με πειραματισμούς επηρεασμένους από τη χορευτική μουσική και λιγότερο «κλασικό» ήχο κιθάρας, αν και κράτησαν το καθιερωμένο τους ύφος για πολλά τραγούδια, όπως για παράδειγμα το «The Bitter End».

Άλλες Πληροφορίες

Λέγεται πως κάποια από τη δημοσιότητα τους οφείλεται στον περίεργο συνδυασμό των σεξουαλικών προτιμήσεων των μελών του (ο Molko είναι αμφιφυλόφιλος, ο Olsdal είναι ομοφυλόφιλος, καθώς και τον ιδιόρρυθμο τρόπο ζωής τους, που συχνά αναφέρεται στα τραγούδια τους (ο τίτλος του τραγουδιού «Special K», για παράδειγμα, είναι μία αναφορά στο ναρκωτικό κεταμίνη).Eπίσης, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος(Brian Molko)ήταν μαζί με την Helena Berg , με την οποία απέκτησε και ένα γιό τον οποίο ονόμασαν Cody.Τώρα πια δεν διατήρουν καμοία σχέση, αφού είναι χωρισμένοι.Την κηδεμονία του παιδιού έχει αναλάβει η μητέρα του , ενώ ο πατέρας το βλέπει σε τακτά χρονικά διαστήματα,και του αφιερώνει άπλετο χρόνο.

Οι Placebo to 1998 εμφανίστηκαν σαν Super Furry Animals στην ταινία Velvet Goldmine του Τοντ Χέινς, συμμετέχοντας και στο σάουντρακ.

Έχουν πραγματοποιήσει αρκετές συναυλίες στην Ελλάδα, όπως το 2006 στο θέατρο Λυκαβηττού και αργότερα στη Μαλακάσα.

Στις 6 Αυγούστου 2008 μέσω του επίσημου site του συγκροτήματος ανακοινώθηκε ο νέος drummer. Πρόκειται για τον Steve Forrest, πρώην drummer του συγκροτήματος Evaline. Τον Ιούνιο του 2009 οι placebo θα παρουσιάσουν τον νέο τους δίσκο Battle For The Sun. Η γνωριμία με τον συγκεκριμένο drummer έγινε κατά τη διάρκεια, μίας συναυλίας που λάμβανε χώρα στην Αμερική. ο Steve Forrest έκανε το opening μαζί με τους Evaline πριν εμφανιστούν οι placebo.Eκείνη την περίοδο το συγκρότημα ήταν χωρίς drummer .Αφού παρακολούθησαν το συγκρότημα θέλησαν ως καινούριο τους drummer τον Steve Forrest. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο συγκεκριμένος drummer είναι μια αρκετά καλή επιλογή καθώς προσθέτει στο συγκρότημα θετική ενέργεια. To κοινό στην Ελλάδα , είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και να εκτιμήσει τον νέο drummer στη συναυλία που έδωσαν οι placebo 27 ιουνίου του 2009, στη Μαλακάσα.

Συναυλίες στην Ελλάδα

Το συγκρότημα έχει πραγματοποιήσει αρκετές συναυλίες στη χώρα μας. Στην πρόσφατή τους συναυλία στην Ελλάδα έπαιξαν αρκετά τραγούδια από τον καινούριο τους δίσκο BATTLE FOR THE SUN,αλλά και πολλά παλιά γνωστά τραγούδια τους των επιτυχημένων τους alboum.

Δισκογραφία

Sleeping With Ghosts
Album - Placebo
Κυκλοφόρησε:	1 Απριλίου 2003
Μουσικό Είδος:	Εναλλακτικό ροκ, Συνθετική ποπ
Διάρκεια:	46:32
Γλώσσα:	Αγγλική
Δισκογραφική:	Emd
Παραγωγός:	Τζιμ Άμπις
Placebo Χρονολογία
Black Market Music (2000)	Sleeping With Ghosts (2003)	Once More With Feelings (2004)

Το Sleeping with Ghosts είναι το τέταρτο άλμπουμ των Placebo και κυκλοφόρησε το 2003. Έκανε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ευρώπη και στην Αυστραλία.

Τραγούδια Δίσκου

1. "Bulletproof Cupid" – 2:22
2. "English Summer Rain" – 4:01
3. "This Picture" – 3:34
4. "Sleeping with Ghosts" – 4:38
5. "The Bitter End" – 3:10
6. "Something Rotten" – 5:28
7. "Plasticine" – 3:26
8. "Special Needs" – 5:15
9. "I'll Be Yours" – 3:32
10. "Second Sight" – 2:49
11. "Protect Me From What I Want" – 3:15
12. "Centrefolds" – 5:02
13. "Protège-Moi" (Επιπλέον τραγούδι της ειδικής έκδοσης) – 3:13

[Επεξεργασία] Επιπλέον Κομμάτια Γιαπωνέζικης Έκδοσης

13. "Evalia"
14. "Drink You Pretty"

Ειδική Έκδοση - Δέυτερος Δίσκος (Covers)

1. "Running Up That Hill" (Kate Bush)
2. "Where Is My Mind?" (Pixies)
3. "Bigmouth Strikes Again" (The Smiths)
4. "Johnny and Mary" (Robert Palmer)
5. "20th Century Boy" (T.Rex)
6. "The Ballad Of Melody Nelson" (Serge Gainsbourg)
7. "Holocaust" (Alex Chilton)
8. "I Feel You" (Depeche Mode)
9. "Daddy Cool" (Boney M)
10. "Jackie" (Sinéad O'Connor)

Ειδική Έκδοση

Η ειδική έκδοση του άλμπουμ κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 22 Σεπτεμβρίου 2003, με ένα δεύτερο δίσκο που περιλάμβανε εκδόσεις cover που είχε ηχογραφήσει το συγκρότημα τα προηγούμενα χρόνια. Το cd αυτό επανακυκλοφόρησε το 2007 σε μορφή download-only με το όνομαCovers.

Θέση στας τσαρτς

• #1 - Γαλλία (710.600 αντίτυπα - 3 φορές πλατινένιος δίσκος)
• #2 - Γερμανία
• #3 - Ελβετία
• #6 - Αυστρία
• #6 - Ιταλία
• #7 - Πορτογαλία
• #10 - Πολωνία
• #11 - Ηνωμένο Βασίλειο
• #11 - Αυστραλία
• #14 - Σουηδία
• #14 - Φιλανδία
• #28 - Δανία

Meds
Album - Placebo
Κυκλοφόρησε:	13 Μαρτίου 2006
Ηχογραφήθηκε:	RAK Studios, Λονδίνο
Μουσικό Είδος:	Εναλλακτικό ροκ, Συνθ ροκ
Διάρκεια:	48:22
Γλώσσα:	Αγγλική
Δισκογραφική:	Virgin
Παραγωγός:	Ντιμίτρι Τικοβόι
Placebo Χρονολογία
Once More With Feeling (2004)	Meds (2006)

Meds είναι ο τίτλος του πέμπτου δίσκου των Placebo. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις περισσότερες χώρες στις 13 Μαρτίου 2006, παρότι είχε κυκλοφορήσει τρεις μέρες πριν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Το "Because I Want You" ήταν το πρώτο single του Δίσκου και κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου 2006, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το πρώτο single του δίσκου που κυκλοφόρησε εκτός Ηνωμένου Βασιλείου ήταν το "Song to Say Goodbye". Ακολούθησαν τα singles των τραγουδιών "Infra-Red" και "Meds". Ο δίσκος "Meds" σημείωσε σημαντική επιτυχία στις Η.Π.Α., καθώς ήταν ανάμεσα στους 50 πιο πολυπαιγμένους εναλλακτικούς δίσκους στα μέσα του Μαϊου το 2006.

Τραγούδια Δίσκου

[Επεξεργασία] Αρχική Έκδοση

1. "Meds" (συμμετέχει η Alison "VV" Mosshart) – 2:55
2. "Infra-red" – 3:15
3. "Drag" – 3:21
4. "Space Monkey" – 3:51
5. "Follow the Cops Back Home" – 4:39
6. "Post Blue" – 3:11
7. "Because I Want You" – 3:22
8. "Blind" – 4:01
9. "Pierrot the Clown" – 4:22
10. "Broken Promise" (συμμετέχει ο Michael Stipe) – 4:20
11. "One of a Kind" – 3:20
12. "In the Cold Light of Morning" – 3:52
13. "Song to Say Goodbye" – 3:36

[Επεξεργασία] Έκδοση Ηνωμένου Βασιλείου

1. "Meds" (συμμετέχει η Alison "VV" Mosshart) – 2:55
2. "Infra-red" – 3:15
3. "Drag" – 3:21
4. "Space Monkey" – 3:51
5. "Follow the Cops Back Home" – 4:39
6. "Post Blue" (Dave Bascombe Mix) – 3:11
7. "Because I Want You" – 3:22
8. "Blind" – 4:01
9. "Lazarus" – 3:23
10. "Pierrot the Clown" – 4:22
11. "Broken Promise" (συμμετέχει ο Michael Stipe) – 4:20
12. "One of a Kind" – 3:20
13. "Song to Say Goodbye" – 3:36
14. "UNEEDMEMORETHANINEEDU" – 3:30
15. "Running Up That Hill" – 4:56

Ειδική DVD Έκδοση

1. "Documentary"
2. "Lyrics"
3. "Twenty Years (Live at Wembley 05.11.04)"
4. "If Only Tonight We Could Sleep (Placebo and The Cure)"
5. "Backstage at Live 8 Photo Galleries"
6. "Long Division (Audio)"
7. "In the Cold Light Of Morning (Demo) (Audio)"
8. "I Do (Demo) (Audio)"
9. "Pierrot the Clown (Demo) (Audio)"

Battle For The Sun ( June 2009 ) 1. Kitty Litter 2. Ashtray Heart 3. Battle For The Sun 4. For What It's Worth 5. Devil In The Details 6. Bright Lights 7. Speak In Tongue 8. The Never - Ending Why 9. Julien 10. Happy You're Gone

  Limited Box Edition

11. Breathe Under Water 12. Come Undone 13. King Of Medicine 14. Unisex 15. The Movie On Your Eyelids

Θέσεις στα charts

1. #1 - Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία, Ελβετία, Ελλάδα, Μεξικό, Χιλή
2. #2 - Γερμανία
3. #3 - Φιλανδία, Πορτογαλία
4. #4 - Αυστραλία, Ιταλία, Αργεντινή
5. #5 - Διεθνή Charts
6. #7 - Ηνωμένο Βασίλειο
7. #10 - Ολλανδία, Τσεχία
8. #12 - Νορβηγία
9. #20 - Δανία
10. #33 - Σουηδία
11. #95 - Καναδάς

Επίσης τα:

• Placebo (1996)
• Without You I'm Nothing (1998)
• Black Market Music (2000)
• Once More With Feeling (2004)

Σίνγκλς και EPs

Από το Placebo:

• Bruise Pristine (1995 - Split vinyl με τους Soup)
• Come Home(1996)
• 36 Degrees (1996)
• Teenage Angst (1996)
• Nancy Boy (1997)
• Bruise Pristine (1997 Επανακυκλοφορία)

Από το Without You I'm Nothing:

• Pure Morning (1998)
• You Don't Care About Us (1998)
• Every You Every Me (1999)
• Without You I'm Nothing (Featuring David Bowie) (1999)
• Burger Queen Francais (1999)

Από το Black Market Music:

• Taste In Men (2000)
• Slave To The Wage (2000)
• Special K (2000)
• Black Eyed (2001)

Από το Sleeping with Ghosts:

• The Bitter End (2003)
• This Picture
• Special Needs (2003)
• English Summer Rain (2004)

Από το Once More with Feeling:

• Twenty Years (2004)
• Protege Moi (2004)

Από το Meds:

• Because I Want You (2006)
• Song to Say Goodbye (2006)
• Infra-Red (2006)
• Meds (2006)

DVDs

• Soulmates Never Die (Live in Paris 2003)
• Once More With Feeling (Videos Collection)
• Meds Special Edition
• Because I Want You (DVD UK Single)
• Infra-Red (DVD Single)
• Running up that hill(MEDS)