Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

Διαφήμιση

Όταν άρχισε το εμπόριο, δηλαδή η προσφορά στο κοινό των αγαθών που παράγει ο άνθρωπος, άρχισε και ο ανταγωνισμός. Κι αυτό γιατί τα είδη του εμπορίου, τις περισσότερες φορές, ήταν κοινά στους παραγωγούς, στους εμπόρους και στους μεταπράτες. Από τη στιγμή που άρχισε ο ανταγωνισμός, άρχισε και η διαφήμιση.

Καθένας έμπορος προσπαθούσε με κάθε νόμιμο μέσο να πείσει τους καταναλωτές πως το δικό του εμπόρευμα είναι καλύτερο και, συνεπώς, πρέπει να προτιμηθεί. Απώτερος σκοπός βέβαια είναι το μεγαλύτερο κέρδος. Έτσι άρχισαν με τους πιο κατάλληλους τρόπους ν' αναγγέλλουν στο καταναλωτικό κοινό ότι είχε σχέση με το προϊόν τους και ν' αναφέρουν τα πλεονεκτήματα (του προϊόντος τους), να πείθουν τους ανθρώπους για την καλή ποιότητα και, τελικά, αυτοί να τους προτιμούν.

Στην εποχή μας, κάθε επιχείρηση υπολογίζει ότι με τη διαφήμιση των ειδών της θα πετύχει μεγαλύτερη ζήτηση και γι' αυτόν το σκοπό διαθέτονται αρκετά χρήματα. Τα μέσα της διαφήμισης είναι σήμερα πολλά και αρκετά αποδοτικά. Είναι το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, οι γιγαντοαφίσες, τα φεϊγβολάν, τα διάφορα πανό, ο κινηματογράφος, το θέατρο, η τηλεόραση, οι φωτεινές επιγραφές, τα σχέδια, οι πίνακες, οι αγγελίες κ.ά.

Με τις αγγελίες των εφημερίδων ή των ραδιοφώνων και της τηλεόρασης κερδίζουν κι εκείνοι που κάνουν τις διαφημίσεις αυτές κι εκείνοι που τις ακούν ή τις διαβάζουν. Γιατί κάποιος π.χ. που θέλει ν' αγοράσει ένα αυτοκίνητο, θα διαβάσει στην εφημερίδα, στις μικρές αγγελίες, τη σχετική αγγελία και η πιο συμφέρουσα θα γίνει αποδεκτή.

Πολλές μεγάλες εταιρείες προσφέρουν και δώρα, πράγμα που τραβά περισσότερο το καταναλωτικό κοινό και τα προϊόντα τους αγοράζονται περισσότερο. Βλέπουμε έτσι στους δρόμους προκηρύξεις διαγωνισμών διάφορων εταιρειών ή ανακοινώσεις σχετικά με το προϊόν τους ή αγγελίες. Οι απατηλές διαφημίσεις για την ποιότητα, την προέλευση, την κατασκευή, το ποσό της πώλησης κ.ά. Σύμφωνα με το άρθρο 97 του Β.Δ. 592/1963 απαγορεύεται η εκτέλεση διαφήμισης για εκλογικούς σκοπούς χωρίς την άδεια της αστυνομικής αρχής και με το άρθρο 305 Ποιν. Κώδικα τιμωρείται η διαφήμιση των μέσων άμβλωσης.

Κατά την παλιά εποχή, η διαφήμιση γίνονταν με κήρυκες. Οι κήρυκες ήταν άνθρωποι που πήγαιναν εκεί όπου συγκεντρώνονταν οι πελάτες κάθε εμπορεύματος και τους μιλούσαν για το είδος τους και βασικά για τα προτερήματα του δικού τους είδους, με απώτερο σκοπό να προσελκύσουν πελάτες. Άλλο μέσο διαφήμισης ήταν οι αγγελίες και οι πινακίδες στους δρόμους στα πιο κεντρικά σημεία, όπως άλλωστε γίνεται και σήμερα.

Πηγή:LivePedia.gr :: Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Fakebook...



Το 75% των Ελλήνων ηλικίας 25 - 35 ετών κάνουν χρήση του Facebook


Πηγή Κειμένου: ΣΕΠΕ

Πέντε χρονιά συμπληρώθηκαν από την έναρξη λειτουργίας του Facebook, που άλλαξε δραματικά την έννοια της κοινωνικής δικτύωσης. Τα ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα αποτελούν αναμφισβήτητα ένα νέο και ταχύτατα ανερχόμενο φαινόμενο της εποχής µας. Το facebook είναι ανάμεσα τους σαφώς το δημοφιλέστερο ηλεκτρονικό κοινωνικό δίκτυο.

Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζεται μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Επιχειρείν (ELTRUN) του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουν την ιστοσελίδα και την ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση οι Έλληνες χρήστες.



Φανατικοί χρήστες

Η πρώτη ενότητα της έρευνας μελετά τις γενικότερες συνήθειες των χρηστών σχετικά µε την ιστοσελίδα του facebook. Η πλειοψηφία του συνόλου των χρηστών (62%) που είναι εγγεγραμμένοι στο facebook δεν είναι εγγεγραμμένοι σε άλλη παρόμοια ιστοσελίδα. Με αναλυτικότερη μελέτη των δεδομένων, παρατηρείται πως το ποσοστό των ατόμων που έχουν ως μοναδική ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης το facebook αυξάνεται στις ηλικίες 25-35 και φτάνει το 75%.

Είναι αξιοσημείωτο πως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των χρηστών (59%) επισκέπτεται το facebook συχνότερα από 1 φορά την ημέρα. Το 34 % των χρηστών επισκέπτεται το facebook 2-3 φορές ημερησίως και το 25 % ακόμη συχνότερα. Το αποτέλεσμα αυτό είναι ενδεικτικό της πρωτοφανούς “προσκόλλησης” των χρηστών που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

Το 75 % των χρηστών ξοδεύουν χρόνο λιγότερο από 30 λεπτά σε κάθε τους επίσκεψη στο facebook. Μάλιστα το 50% δηλώνει µέσο χρόνο επίσκεψης λιγότερο από ένα τέταρτο της ώρας. Το αποτέλεσμα αυτό σε συνδυασμό µε τη μέση συχνότητα επισκέψεων δείχνει πως ο μέσος χρήστης του facebook το επισκέπτεται αρκετές φορές την ημέρα και για μικρή διάρκεια, άρα γίνεται αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας του.

Το 92% των χρηστών δηλώνει πως ο βασικός λόγος χρήσης του facebook είναι η επικοινωνία µε παλιούς φίλους και γνωστούς. Στη συνέχεια, ο δεύτερος επικρατέστερος λόγος χρήσης είναι η ενασχόληση µε διάφορες εφαρμογές (τεστ γνώσεων & ευφυΐας, ερωτηματολόγια προτιμήσεων, φωτογραφίες & βίντεο, κ.ά.) και παιχνίδια που μπορεί να εγκατασταθούν στην ιστοσελίδα του facebook.

Το 46% των χρηστών δηλώνει πως χρησιμοποιεί το facebook για να μαθαίνει προσωπικά στοιχεία φίλων και γνωστών. Τέλος, οι νέες γνωριμίες και το «ηλεκτρονικό» φλερτ δεν αποτελούν για τους Έλληνες χρήστες ένα από τα βασικά κίνητρα χρήσης του facebook, αφού µόνο το 28% δηλώνει πως επισκέπτεται το facebook για αυτόν τον λόγο.

Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας που αφορούν τα κίνητρα χρήσης του facebook αξίζει να σημειώσουμε πως σχεδόν το σύνολο των χρηστών εκμεταλλεύεται τη μοναδική δυνατότητα που παρέχει το facebook για επανασύνδεση µε παλιούς φίλους και γνωστούς.

Επίσης, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των χρηστών επιδίδεται σε ένα νέο είδος "ηλεκτρονικού κουτσομπολιού" - δηλαδή να μαθαίνει online στοιχεία από την προσωπική ζωή γνωστών και φίλων - όπως αυτό είναι εφικτό µέσω του facebook. Οι παραπάνω δυνατότητες που παρέχουν µε μοναδικό τρόπο οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης γενικότερα - και το facebook ειδικότερα - αποτελούν και τους βασικούς λόγους αποδοχής και επιτυχίας τους.

Αναφορικά με το βαθμό εμπιστοσύνης των χρηστών προς το Facebook είναι μοιρασμένος σε τρία σχεδόν ίσα μέρη. Το 33% των χρηστών δηλώνει ξεκάθαρα πως εμπιστεύεται αρκετά ή πολύ το facebook και το 38% δηλώνει ξεκάθαρα πως δεν το εμπιστεύεται καθόλου ή το εμπιστεύεται λίγο. Το υπόλοιπο 1/3 των χρηστών βρίσκεται αναποφάσιστο ανάμεσα στο να εμπιστευθεί ή όχι το facebook περιμένοντας στην ουσία να κατασταλάξουν οι συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα.

Όσον αφορά τη σχέση που έχουν οι χρήστες µε το facebook αξίζει να σημειώσουμε το πως το facebook είναι σχεδόν ή πολύ απαραίτητο στο 42% των χρηστών. Το ποσοστό αυτό επιβεβαιώνει την ιδιαίτερη σχέση που έχουν οι χρήστες του facebook µε την συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Είναι ενδεικτικό πως σε παρόμοιες ερωτήσεις που μετρούν την ποιότητας της σχέση των χρηστών µε άλλες ιστοσελίδες τα αντίστοιχα ποσοστά είναι πολύ χαμηλότερα.

Τεχνολογία και κοινωνική δικτύωση

Να σημειωθεί πως η έρευνα του ΟΠΑ πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα, Δεκέμβριος 2008 - Ιανουάριος 2009, από τους φοιτητές του τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών έχει ως σκοπό να ερευνήσει σε βάθος τις τάσεις και τις απόψεις των ελλήνων χρηστών σχετικά µε το Facebook. Η συμμετοχή των ελλήνων χρηστών του facebook ήταν ιδιαιτέρως θερμή. Η πρώτη φάση συλλογής δεδομένων έληξε στις αρχές του Ιανουαρίου 2009 και η αρχική ανάλυση των αποτελεσμάτων βασίζεται σε συνολικό δείγμα 380 ατόμων.

Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα, έκαναν την εμφάνισή τους το 2002 µε το Friendster. Αυτές οι ιστοσελίδες επιτρέπουν στα άτομα να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους, να αναπτύξουν την κοινωνική τους δικτύωση, καθώς και να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν συνδέσεις µε άλλους χρήστες. Η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης όμως που ξεχώρισε ανάμεσα στις άλλες είναι το Facebook. Με 132 εκατομμύρια χρήστες, τον Ιούνιο του 2008, και 200% μέση ετήσια αύξηση εγγραφών το Facebook είναι αναμφισβήτητα η δημοφιλέστερη ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ιστορία του Facebook ξεκίνησε το 2004 μέσα από το Χάρβαρντ, όταν ο τριτοετής φοιτητής τότε Μαρκ Ζούκερµπεργκ σκέφτηκε να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό δίκτυο για την επικοινωνία μεταξύ των συμφοιτητών του. Στην αρχή το Facebook προοριζόταν μόνον για τους φοιτητές του Χάρβαρντ. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και σε άλλα πανεπιστήμια της Βοστώνης και της ευρύτερης περιοχής της Νέας Αγγλίας, αλλά παρέμενε πάντα σε πλαίσια πανεπιστημιακά και μαθητικά. Το Σεπτέμβριο του 2006 η ιστοσελίδα όμως έγινε προσβάσιμη σε όλο τον κόσμο και έκτοτε ξεκίνησε η ραγδαία άνοδός του. Στην Ελλάδα οι χρήστες του Facebook υπολογίζονται σε τουλάχιστον 500.000.


Το Facebook σφετερίζεται προσωπικά δεδομένα 


Του Γιαννη Mασουρα

Σε υπαναχώρηση υποχρεώθηκε ο ιδρυτής του δημοφιλέστερου κοινωνικού δικτύου στο Ιντερνετ, του γνωστού Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ μετά τη θυέλλα διαμαρτυριών που προκάλεσαν οι νέοι όροι χρήσης της υπηρεσίας, οι οποίοι προέβλεπαν, μεταξύ άλλων, την παραχώρηση από πλευράς του χρήστη του δικαιώματος αξιοποίησης των προσωπικών του δεδομένων από τη διεύθυνση, ακόμα και μετά το κλείσιμο του λογαριασμού του. Με ανακοίνωση που αναρτήθηκε χθες στο προσωπικό του blog, ο κ. Ζούκερμπεργκ ενημερώνει τους περισσότερους από 175 εκατομμύρια χρήστες της υπηρεσίας ότι το Facebook επιστρέφει «προσωρινά και μέχρι να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα που τέθηκαν από τον κόσμο» στο προηγούμενο καθεστώς.

Οι αλλαγές

«Το τελευταίο διήμερο γίναμε αποδέκτες πληθώρας σχολίων αναφορικά με τους νέους όρους χρήσης και ως εκ τούτου αποφασίσαμε να επιστρέψουμε προσωρινά στο προηγούμενο καθεστώς», τονίζεται στην ανακοίνωση του κ. Ζούκερμπεργκ.

Ο ίδιος, ωστόσο, φέρεται αποφασισμένος να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας του δημοφιλούς κοινωνικού δικτύου στο εγγύς μέλλον. «Η επόμενη εκδοχή του Facebook θα διαφέρει αρκετά από τη σημερινή και οι χρήστες θα πρέπει σταδιακά να αρχίσουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερη υπευθυνότητα ως προς την αξιοποίηση των λογαριασμών τους», υπογράμμισε ο ίδιος. «Ο τρόπος με τον οποίο οι χρήστες μοιράζονται και ελέγχουν τα προσωπικά τους δεδομένα θα γραφτεί ξεκάθαρα και θα είναι κατανοητός από όλους», κατέληξε ο κ. Ζούκερμπεργκ.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο ιδρυτής του Facebook είχε υπεραμυνθεί των αλλαγών στους όρους χρήσης, υποστηρίζοντας ότι διατηρώντας τα δεδομένα του χρήστη που έκλεισε τον λογαριασμό του παρέχεται η δυνατότητα στους «πρώην φίλους του» να διατηρήσουν τα μηνύματα ή τις φωτογραφίες που τους είχε στείλει. «Αυτός πιστεύουμε ότι είναι ο σωστός τρόπος λειτουργίας του Facebook και έτσι ακριβώς λειτουργούν οι λογαριασμοί κάθε ηλεκτρονικού ταχυδρομείου», είχε δηλώσει ο κ. Ζούκερμπεργκ.

Ελάχιστοι, πάντως, είχαν παρατηρήσει τις αλλαγές στους όρους χρήσης που αναρτήθηκαν στις 4 Φεβρουαρίου μέχρι το περασμένο Σάββατο, όταν η ιστοσελίδα της αμερικανικής υπηρεσίας για την προστασία των δικαιωμάτων του καταναλωτή, www. consumerist. com έθεσε ζήτημα παραβίασης των προσωπικών δεδομένων των χρηστών. Η εν λόγω ιστοσελίδα, μάλιστα, ανέβηκε με τον εξής τίτλο: «Οι νέοι όροι χρήσης του Facebook: Μπορούμε να κάνουμε ό, τι θέλουμε με το περιεχόμενο της σελίδας σας δίχως την έγκρισή σας. Για πάντα». Προχθές, επίσης, το στέλεχος της διεθνούς οργάνωσης για την Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων, Privacy International, Σάιμον Ντέιβις χαρακτήρισε τους νέους όρους χρήσης «χαστούκι στα πρόσωπα των χρηστών» και κατηγόρησε τον κ. Ζούκερμπεργκ ότι αθέτησε τις δεσμεύσεις του. «Δικαίως έχουν εξαγριωθεί οι χρήστες, καθώς ο κ. Ζούκερμπεργκ είχε υποσχεθεί ότι θα προστάτευε τον ιδιωτικό τους βίο», υποστήριξε ο κ. Ντέιβις. «Αν συνεχιστούν αυτά τα λάθη, το Facebook θα εκλείψει σε μια τριετία», πρόσθεσε ο ίδιος. Παράλληλα, η αμερικανική οργάνωση για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, Electronic Privacy Information Centre, απείλησε ότι θα καταγγείλει τους νέους όρους χρήσης στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ.



Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010

Ένας απόλυτος rock star


Ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης γεννιέται στις 14 Φεβρουαρίου του 1982 στη Θεσσαλονίκη. Γόνος μικροαστών περνά τα παιδικά του χρόνια γεμάτα κακουχίες και στερήσεις στον Άγιο Αθανάσιο, αγροτικό χωριό λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Στα 17 του εγκαθίσταται στη Σόφια της γειτονικής Βουλγαρίας. Εκεί σπουδάζει Οικονομικά (έχει και πτυχίο!) και παράλληλα με τις σπουδές του, παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής (γιατί τότε τραγουδούσε ακόμη χειρότερα!) και συγγράφει τα πρώτα ποιήματα. Αλλά επειδή δεν τον γέμιζε πια η ποίηση, αποφασίζει να γίνει βιρτουόζος κιθαρίστας συνθέτοντας έτσι τα τραγούδια του.

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, επιστρέφει για να υπηρετήσει την πατρίδα του. Το Καλοκαίρι του 2006, ο 24χρονος πλέον Δημήτρης μπαίνει στον εργασιακό στοίβο, όπου και διαπρέπει κυρίως στους τομείς του Marketing και του Super-Marketing.

Ξαφνικά όμως θα τα παρατήσει όλα για να αφοσιωθεί στην τέχνη του. Η ίδρυση των Arkan έρχεται να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας και της κλωστουφαντουργίας σε μία περίοδο που η Ελλάδα πραγματικά το είχε ανάγκη.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τη ζωή και το έργο του Δημητρίου Τριανταφυλλίδη, μπορείτε να αγοράσετε την Αυτοβιογραφία του με τίτλο "30 χρόνια επιτυχίες" που θα κυκλοφορήσει σε 30 χρόνια.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ

H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ


H ιστορία της κλασσικής κιθάρας ξεκινάει κάπου στα βάθη της αρχαίας Ανατολής (Βαβυλωνία). Στην Αίγυπτο και τη Ρώμη, μουσικά όργανα είχαν χαρακτηριστικά, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως οι προκάτοχοι της κιθάρας. Η Μαυριτανική κιθάρα (Guitarra Morisca) μεταφέρθηκε και εισήχθη από τους Μαυριτανούς κατά την κατάκτηση της Ισπανίας. Ωστόσο, η Λατινική κιθάρα (Guitarra Latina) φαίνεται να είναι ο τύπος του οργάνου που αναμφίβολα εξελίχθηκε σε κλασσική κιθάρα, με τη μοντέρνα σημερινή μορφή.

Το Μεσαίωνα είχε παρατηρηθεί η συνύπαρξη τρίχορδων, τετράχορδων αλλά και πεντάχορδων μουσικών οργάνων. Κατά το 15ο Αιώνα ένα μουσικό όργανο με τέσσερις διπλές χορδές διακρίθηκε για τη δημοτικότητά του. Το 16ο Αιώνα σταδιακά αντικαταστάθηκε και αυτό το μουσικό όργανο με τη σειρά του από ένα άλλο, το οποίο έμοιαζε πολύ με κιθάρα και είχε πέντε διπλές χορδές. Οι κιθάρες του 16ου αιώνα περιγράφονται ως vihuela την εποχή του Luis Milan , Rizzio Guitar στη Γαλλία και chitarra battente στην Ιταλία. Μερικές από αυτές υπάρχουν ακόμα και σήμερα.

Οι συνθέτες για αυτά τα μουσικά όργανα έγραψαν κυρίως σε σημειογραφία ταμπλατούρας. Η Ιταλία ήταν η πρωτεύουσα του κιθαριστικού κόσμου του 17ου αιώνα. Στη Γαλλία η κιθάρα έγινε το όργανο της αριστοκρατίας και των ευγενών. Παρόλα αυτά, η Ισπανική Σχολή της κλασσικής κιθάρας και η κατασκευή της Ισπανικής κιθάρας άρχισε να ακμάζει μόλις μετά το τέλος του 18ου αιώνα. Οι Ιταλοί συνθέτες έγραψαν ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών έργων και όπως οι κιθαριστές και οι κατασκευαστές των οργάνων , έτσι και αυτοί ταξίδευαν συχνά.

Ο σημαντικότερος παράγοντας στην ανάπτυξη της κλασσικής κιθάρας ήταν η προσθήκη της έκτης χορδής στο μουσικό αυτό όργανο περίπου στα μέσα του 18ου αιώνα. Κατά το 19ο αιώνα, οι αλλαγές στις κοινωνικές συνθήκες και η βελτίωση στα μέσα μετακίνησης και μεταφοράς συντέλεσαν στην ανάπτυξη και στη διάδοση της κιθάρας και ενθάρρυναν τους κιθαριστές να ταξιδεύουν παγκοσμίως.

Η μουσική της κλασσικής κιθάρας άνθισε το 19ο αιώνα στην Ισπανία. To 1850-1892 o Α. Τorres έδωσε τη βασική μορφή της κιθάρας, με την οποία την ξέρουμε και σήμερα. Τον 20ο αιώνα η επαναστατική τεχνολογική πρόοδος και η ραγδαία εξέλιξη των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι οι φορείς στους οποίους οφείλεται η δημοσιότητα και η αναγνώριση που έχει λάβει η Κλασσική Κιθάρα.


Τα ίχνη της Ιστορίας της Κιθάρας μπορούν να ανιχνευθούν από τον 15ο αιώνα, με την πρώτη «πραγματική» Κιθάρα να συναντιέται στην Ισπανία. Οι πρώτες κιθάρες ήταν πολύ μικρές και αρχικά είχαν τέσσερα ζεύγη χορδών. Η ισπανική κιθάρα (ή Κλασσική κιθάρα) είναι καμπυλωτή στο σώμα και χρησιμοποιεί την κοιλότητα του σώματος για την ενίσχυση του ήχου. Αρχικά, χρησιμοποιούνταν χορδές από νεύρα ζώων, οι οποίες αργότερα αντικαταστάθηκαν από νάϋλον και ατσάλινες χορδές που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Το 16ο αιώνα οι κιθάρες έγιναν όργανα με πέντε ζεύγη χορδών.

Η εξάχορδη κιθάρα έκανε την εμφάνισή της στα μέσα του 18ου αιώνα και είχε έξι μονές χορδές αντί για ζεύγη χορδών, σε αντίθεση με τους προκάτοχούς της (4χορδα και 5χορδα μουσικά όργανα). Στην Ιστορία της κιθάρας δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνιακή καταγραφή του γεγονότος εμφάνισης της κιθάρας, ωστόσο ήταν μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις. Το 1850-1892 ο κατασκευαστής κιθάρων Manual Torres ανέπτυξε το μουσικό όργανο στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα, με μεγαλύτερο και πιο ηχηρό σώμα (ηχείο). Κατά το 19ο αιώνα η κιθάρα, όπως την συναντάμε σήμερα, αναπτύχθηκε και βελτιώθηκε στο σχήμα και στα μηχανικά κλειδιά.

Επίσης, εμφανίστηκαν και άλλες ποικιλίες όπως η 12χορδη κιθάρα, η χαβανέζικη κιθάρα και η ακουστική κιθάρα.

Η Ιστορία της κιθάρας συνεχίζει, και εμπλέκεται με την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού τη δεκαετία του 1930. Η ιστορία αυτή αρχίζει με τον Leo Fender και τον ανταγωνιστή του, τη Gibson.

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Μπίρα τις άγκυρες!

Η μπίρα (ή και μπύρα ή ζύθος) αποτελεί ένα πολύ κοινό αλκοολούχο ποτό. Κύρια συστατικά της είναι το νερό, η βύνη και ο λυκίσκος, ενώ παράγεται μέσα από την διαδικασία της ζύμωσης.

Συναντάται σε πολλές διαφορετικές παραλλαγές και είδη. Αναφορές για την παρασκευή μπίρας ξεκινούν από την αρχαία Αίγυπτο και την Μεσοποταμία, περίπου το 4000 π.Χ. Η βιομηχανία παραγωγής μπίρας είναι σήμερα πολύ ανεπτυγμένη περιλαμβάνοντας αρκετές και οικονομικά ισχυρές πολυεθνικές εταιρείες.

Ιστορικά στοιχεία

Μπίρα Ale (ή γερμ. Weizenbier).

Είναι γενικά αποδεκτό πως η παρασκευή της μπίρας έχει τις ρίζες της στους λαούς της εγγύς Ανατολής. Η πρώτη σαφής απόδειξη σχετικά με την μπίρα, προέρχεται από τους Σουμέριους και πρόκειται για μια ανάγλυφη αναπαράσταση που χρονολογείται περί το 3000-2800 π.Χ.. Είναι ωστόσο πιθανό η μπίρα να ήταν γνωστή και σε προγενέστερους λαούς της Μεσοποταμίας. Αναφορά στη μπίρα περιέχεται και στο έπος του Γκιλγκαμές καθώς και σε ποίημα Σουμέριων περίπου πριν από 4000 χρόνια, το οποίο μάλιστα θεωρείται και ως η αρχαιότερη γραπτή συνταγή για την παρασκευή μπίρας.

Οι Βαβυλώνιοι, που διαδέχθηκαν τους Σουμέριους, φαίνεται πως επίσης παρασκεύαζαν μπίρα από διάφορα δημητριακά. Στον κώδικα του Χαμουραμπί, ήταν κατοχυρωμένο το δικαίωμα στην πόση μπίρας και ειδικότερα γνωρίζουμε πως ήταν ανάλογο της κοινωνικής θέσης. Στους Αιγύπτιους πρέπει ήταν γνωστά περισσότερα από τέσσερα είδη μπίρας και πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν το βασικό ποτό τους.

Στους παλαιότερους χρόνους, η μπίρα των ανατολικών λαών παρασκευαζόταν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που παρασκευάζεται και σήμερα, από κριθάρι και σπανιότερα από άλλα δημητριακά. Η προσθήκη λυκίσκου, σημαντική για τη βελτίωση της γεύσης, αλλά και για τη συντήρηση, χρονολογείται περίπου από το 1000 π.Χ.

Οι Αρχαίοι Έλληνες φαίνεται πως ήρθαν σε επαφή με τη μπίρα χάρη στους Αιγύπτιους και σύμφωνα με τον Πλίνιο χρησιμοποιούσαν λυκίσκο στην παρασκευή της. Στην Αρχαία Ελλάδα ωστόσο πρέπει να τη θεωρούσαν ποτό κατώτερης ποιότητας από το κρασί. Αντίθετα, η μπίρα ήταν περισσότερο ευπρόσδεκτη στους βορειότερους λαούς, όπως ήταν οι Θράκες, οι Σκύθες και οι Αρμένιοι, καθώς και στους Ίβηρες.

Οι Κέλτες και τα αρχαία γερμανικά φύλα γνώριζαν, τεκμηριωμένα, την μπίρα από τον 1ο π.Χ. αιώνα, αν και μάλλον αγνοούσαν το λυκίσκο. Το λυκίσκο αντικαθιστούσαν ως βελτιωτικά της γεύσης μείγματα διαφόρων χορταρικών. Η χρήση του λυκίσκου αναβίωσε στη Γερμανία το μεσαίωνα. Συγκεκριμένα, η πρώτη αναφορά στην καλλιέργεια λυκίσκου χρονολογείται το 768 μ.Χ στη μονή Φράιζινγκ της Βαυαρίας. Η στενή σχέση μοναστηριών και ζυθοποιίας πρέπει να οφείλεται στο γεγονός πως η μπίρα βοηθούσε τους μοναχούς να αντέξουν τις μακροχρόνιες νηστείες. Με την πάροδο των χρόνων, η μπίρα σταδιακά έπαψε να παράγεται οικιακά και μετατράπηκε σε εμπορεύσιμο είδος, αποτελώντας παράλληλα και σημαντική πηγή εσόδων για τους άρχοντες.

Η αναγωγή της μπίρας σε εμπορεύσιμο προϊόν, είχε ως αποτέλεσμα και την επιβολή μιας περισσότερο αυστήρης νομοθεσίας ώστε να εγγυάται και να κατοχυρώνεται η ποιότητα της παραγόμενης μπίρας. Το 1516, ο βαυαρός δούκας Γουλιέλμος Δ' εξέδωσε τον "Νόμο περί καθαρότητος" (γερμ. Reinheitsgebot), ίσως ο αρχαιότερος διατροφικός κανονισμός που ισχύει και σήμερα. Σύμφωνα με αυτόν, στη γερμανική ζυθοποιία δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται άλλη πρώτη ύλη εκτός από κριθάρι, λυκίσκο και καθαρό νερό. Στον παραπάνω νόμο δεν αναφερόταν καθόλου η μαγιά, καθώς δεν ήταν ακόμη γνωστή.

Με το πέρασμα των χρόνων, η διαδικασία της ζυθοποιίας βελτιώθηκε σημαντικά με σημαντικό σταθμό την ανακάλυψη, στα μέσα του 19ου αιώνα, της τεχνητής ψύξης. Η τεχνική αυτή επέτρεψε την παραγωγή κάθε είδους μπίρας ανεξάρτητα από την εποχή του χρόνου. Η ζυθοποιία τελειοποιήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, μετά τα πειράματα του E.C. Hansen γύρω από τους ζυμομύκητες. Τον ίδιο αιώνα ξεκίνησε και η εμπορία εμφιαλωμένης μπίρας.

Ετυμολογία

Η λέξη μπίρα προέρχεται πιθανότατα από την ιταλική λέξη birra η οποία με τη σειρά της προέρχεται από τη λατινική -biber (ελλ. ποτό), που συνδέεται και με το λατινικό ρήμα -bibere (ελλ. πίνω). Η ελληνική λέξη ζύθος απαντάται επίσης σε αρχαίους γεωγράφους περιηγητές, όπως ο Διόδωρος και ο Στράβων, δηλώνοντας βασικά το ποτό από κριθάρι, κυρίως των Αιγυπτίων. Η λέξη ζύθος σχετίζεται με το ρήμα -ζέω (δηλαδή βράζω).

Πρώτες ύλες

Οι βασικές πρώτες ύλες για την παραγωγή μπίρας είναι το νερό, το κριθάρι, η ζύμη (μαγιά) και ο λυκίσκος. Άλλα συστατικά είναι δυνατό να προστίθενται, όπως για παράδειγμα ζάχαρη ή άλλα δημητριακά.

Νερό

Χρησιμοποιείται πόσιμο νερό χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα. Διακρίνουμε το νερό που χρησιμοποιείται κατά τη διαδικασία της βυνοποίησης και το νερό που χρησιμοποιείται κατά το βρασμό και τη ζύμωση. Μόνο το δεύτερο περιέχεται στην μπίρα που παράγεται τελικά.

Κριθάρι

Χρησιμοποιείται δίστιχο κριθάρι, συνήθως φτωχό σε πρωτεΐνες και πλούσιο σε άμυλο. Σε ορισμένα είδη μπίρας είναι σύνηθες να χρησιμοποιούνται μαζί με το κριθάρι και άλλα δημητριακά, όπως σιτάρι, βρώμη ή σίκαλη. Άλλα είδη δεν περιέχουν καθόλου κριθάρι αλλά βασίζονται αποκλειστικά σε άλλα δημητριακά.

Λυκίσκος

Ο λυκίσκος αποτελεί φυτό και ως πρώτη ύλη για την μπίρα χρησιμοποιούνται μόνο τα θηλυκά άνθη του. Σε αυτά περιέχονται ρητίνες, οι οποίες κατά το βρασμό αποδίδουν τις αρωματικές και γευστικές ουσίες της μπίρας. Επίσης ο λυκίσκος περιέχει ταννίνες και οργανικά οξέα που δρουν ως συντηρητικά.

Ζύμη (μαγιά)

Ως μαγιά της μπίρας χρησιμοποιούνται διάφορα είδη ζυμομυκήτων. Αυτά αναλαμβάνουν την διαδικασία της αλκοολικής ζύμωσης, τον μεταβολισμό δηλαδή των σακχάρων και την παραγωγή της αλκοόλης και του διοξειδίου του άνθρακα. Η επιλογή της ζύμης, σχετίζεται κάθε φορά με το είδος της μπίρας που θα παραχθεί.

Ζυθοποιία

Παρά το γεγονός πως η παραγωγή της μπίρας μπορεί να εμφανίζει διάφορες παραλλαγές στην τεχνική, η σύγχρονη ζυθοποιία περιλαμβάνει τέσσερα βασικά και απαραίτητα στάδια.

  1. Βυνοποίηση: Το κριθάρι διαβρέχεται για διάστημα λίγων ημερών (συνήθως 2-5 ημέρες), μουλιάζει σε ζεστό νερό και στη συνέχεια αφήνεται για λίγες ημέρες να βλαστήσει, υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Η βύνη (αγγλ. malt) που λαμβάνεται με την εκβλάστηση υποβάλλεται σε ξήρανση και εν συνεχεία σε φρύξη (καβούρντισμα). Στο τελικό στάδιο της βυνοποίησης γίνεται κοσκίνισμα της ξηρής βύνης και απομακρύνονται άλλα ανεπιθύμητα συστατικά. Η παραγόμενη βύνη αλέθεται και αναμειγνύεται με αλεύρι και διπλάσια έως τετραπλάσια ποσότητα ζεστού νερού (αγγλ. mashing). Μέσα σ' αυτό το συνολικό μείγμα, γίνεται η εκχύλιση του αμύλου και των υπόλοιπων διαλυτών συστατικών της βύνης. Αφού συντελεστεί και η σακχαροποίηση, το αλεσμένο μείγμα μεταφέρεται αλλού, όπου με ειδικούς μηχανισμούς διήθησης και καθίζησης διαχωρίζονται τα μη διαλυτά συστατικά από το επιθυμητό ζυθογλεύκος, δηλαδή το μούστο της μπίρας (ανάλογο με το μούστο του κρασιού).
  2. Βρασμός: Το ζυθογλεύκος εμπλουτίζεται με τον λυκίσκο και στη συνέχεια βράζεται για λίγες ώρες. Με το βρασμό επιτυγχάνεται η αποστείρωση του ζυθογλεύκους καθώς και η εκχύλιση όλων των γευστικών, αρωματικών και συντηρητικών συστατικών του λυκίσκου.
  3. Ζύμωση: Μέσα σε ειδικά δοχεία, ο μούστος εμπλουτίζεται με τη μαγιά της μπίρας η οποία μέσω διαφόρων χημικών αντιδράσεων παράγει τελικά την αιθυλική αλκοόλη της μπίρας και το διοξείδιο του άνθρακα ("ανθρακικό"). Υπάρχουν δύο βασικά είδη ζυμομυκήτων, οι αφροζύμες και οι βυθοζύμες, τα οποία οδηγούν γενικά σε δύο διαφορετικές κατηγορίες μπίρας.
  4. Μεταζύμωση: Μετά την διαδικασία της ζύμωσης, αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος της μαγιάς και η μπίρα μεταφέρεται σε κλειστές δεξαμενές μεταζύμωσης, όπου το ποσοστό της μαγιάς που παρέμεινε, εξακολουθεί να δρα.

Το τελικό στάδιο αποτελεί η εμφιάλωση της παραγόμενης μπίρας.

Είδη

Γενικά η μπίρα παράγεται σε πολλές διαφορετικές παραλλαγές και κάθε ζυθοποιός είναι σε θέση να παρασκευάσει μπίρα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ωστόσο διακρίνουμε δύο κύρια είδη μπίρας, ανάλογα με το είδος της ζύμης ή μαγιάς που χρησιμοποιείται και ειδικότερα τους ζυμομύκητες που επιλέγονται για την παρασκευή της.

Ale

Το είδος αυτό αναφέρεται στη μπίρα που παράγεται με χρήση του ζυμομύκητα Saccharomyces cerevisiae. Στα ελληνικά αποκαλείται και αφροζύμωτη μπίρα ή μπίρα αφροζύμης, διότι η συγκεκριμένη μαγιά, κατά τη διάρκεια της ζύμωσης ανέρχεται στην επιφάνεια του μούστου. Αυτό το είδος μπίρας, υφίσταται ζύμωση σε σχετικα υψηλές θερμοκρασίες 15-23 °C ενώ η μεταζύμωση διαρκεί συνήθως μικρό χρονικό διάστημα. Υποκατηγορία των αφροζύμωτων αποτελούν και οι σταρένιες μπίρες ή Weiss.

Lager

Οι μπίρες αυτής της κατηγορίας είναι οι ευρύτερα διαδεδομένες και καταναλώνονται περισσότερο. Παρασκευάζονται με χρήση του ζυμομύκητα Saccharomyces carlsbergensis. Η μαγιά τους, κατά τη ζύμωση, υφίσταται καθίζηση στο βυθό του μούστου για αυτό και αποκαλούνται στα ελληνικά βυθοζύμωτες ή μπίρες βυθοζύμης. Οι μπίρες Lager υφίστανται ζύμωση σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, συνήθως 6-12 °C ενώ η διαδικασία της μεταζύμωσης διαρκεί μερικούς μήνες. Για το λόγο αυτό, η τελικά παραγόμενη μπίρα φυλάσσεται σε αποθήκες, γεγονός που οδήγησε και στον όρο -lager που στα γερμανικά σημαίνει -αποθήκη. Στις βυθοζύμωτες μπίρες ανήκει και το είδος Pils, διαφέρει όμως από τις Lager ως προς την περιεκτικότητα σε λυκίσκο.

  • Ως τρίτη κατηγορία, μπορούμε να θεωρήσουμε τις μπίρες που παράγονται με φυσική ζύμωση, δηλαδή ζυμώνονται σε ανοιχτά δοχεία με τη βοήθεια των ζυμομυκήτων του περιβάλλοντος και χωρίς προσθήκη μαγιάς. Οι μπίρες αυτές μοιάζουν περισσότερο με το είδος Ale. Επιπλέον, υπάρχουν μπίρες στις οποίες προστίθενται και άλλα συστατικά όπως φρούτα ή χορταρικά και συνήθως χαρακτηρίζονται από πολύ ιδαίτερα γευστικά χαρακτηριστικά.

Στην Ελλάδα

Σύγχρονες βιομηχανίες ζυθοποιίας υπάρχουν στην Ελλάδα από τα τέλη του 19ου αιώνα όταν Βαυαροί εφάρμοσαν και τους αυστηρούς νόμους ποιότητας μπίρας (Reinheitsgebot). Η πρώτη ήταν η βιομηχανία Φιξ του Γερμανού Κάρολος Φουχς (Karl Fuchs) που σήμερα δεν υπάρχει πια ως βιομηχανία. Μετέπειτα ιδρύθηκαν η Λεβενμπρόι (Löwenbräu Hellas) και Χένιγκερ Ελλάς με εγκαταστάσεις στην Αταλάντη και η Αθηναϊκή Ζυθοποιία με τις ολλανδικές μάρκες Amstel και Heineken. Η μπίρα Μύθος παράγεται από την "Μπουτάρης Α.Ε." και η μπίρα "Βεργίνα" από τη Ζυθοποιία Θράκης.



Βιβλιογραφία

  • The Complete Guide to World Beer, Roger Protz

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Άκυρα ποιήματα 4




Βy kosmas..

Μέσα μου νοιώθω ένα απέραντο κενό,
σκέφτομαι κάποτε ότι ήμασταν ένα,
θα μου αγόραζες και ένα κανό,
άλλα αντί για βάρκα εσύ μου πήρες χτένα!

Κουράγιο μου έλεγες, περάσαμε τόσα,
τελείωσε η αγαπημένη σου κολόνια TOSCA,
έτρεξα αμέσως να προλάβω να στην πάρω,
μα με κατάπιε ένα δελφίνι.

Πόλεμοι,πείνες, ξεριζωμοί...
κι εσύ σκέφτεσαι να κάνεις τρύπα στο αυτί,
δεν σε πειράζει όμως που έχεις φαλάκρα,
βάζουμε και δάφνη στις φακές;

Αν θέλω να ασφαλίσω αυτόν τον οίστρο,
πόσα λεφτά να ζητήσει αυτός ο... μπαμ...;
...και ανοίξαν τα βαρέλια και χυθήκαν τα κρασιά;
τα ρα ρα , τα ρα ρα, μπλιμ μπλομ !

Και εν κατακλείδι,
μου την έπεσε ένα στρείδι,
του λέω "άραξε ψηλέ",
γαρύφαλλο στο αυτί και πονηριά στο μάτι,
σε φωνάζουν και σακάτη,
φάε λίγο μετσοβόνε...

Άκυρα ποιήματα 3




Είπα οτι ειναι η τελευταία μου φορά,
πως θα πάψω να φοβάμαι την δική μου μοναξιά..
Νικημένος του εαυτού μου,ψεύτης του εγώ μου,
είπα πως θα πήγαινα για καφέ στον Παυλο αλλά έκανα μπάνιο και την έπεσα.

Τι νόημα έχουν οι λέξεις..
τι νόημα έχουν οι λέξεις..
τι νόημα έχουν οι λέξεις..
το πρόγραμμα στο Μιστράλ το βγάζει ο Αλέξης.

Κάθομαι στο πάτωμα και ψιλοκρυώνω,
την ώρα μου με αναμνήσεις την σκοτώνω..
βάζω φωτιά και καίω το εγώ μου,
πήρα καινούργια θήκη για το κινητό μου αλλά δεν την χρησιμοποιώ και πάλι θα γεμίσει γραντζουνιές.

Αυτά τα λίγα και σε αυτό το ποίημα...
έχω πάψει να αισθάνομαι πια θύμα...
μέσα σε αυτόν τον μπλε καθρέφτη
αυτήν την βδομάδα δεν θα δουλέψω Αλέξη.

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Άκυρα ποιήματα 2























Ξάφνου νιώθω πως είμαι ερωτευμένος
ένας νικητής του πάθους και ένας ηττημένος,
τι είναι αυτό που στα αλήθεια νιώθω??
και βγάζω μια κραυγή--(χεεεεεεεεεεεειιιιιι)

Φοβάμαι πως ακόμα σ'αγαπάω
φοβάμαι πως ποτέ δεν σε ξεπέρασα
και ας μην είσαι αυτό που ονειρευόμουνα
έκλεισα εισητήρια μαζί με τον Πλούταρχο για το Avatar.

Tελευταία στροφή και αν γράφω,
πονάω μέσα μου και κλέω,
δεν κατάλαβα ποτέ γιατί να φταίω,
ο Πλούταρχος δεν έρθει τελικά στο Avatar.

Άκυρα ποιήματα 1























Χθες πρωί πονούσα
τι θα μου έρθει καρτερούσα
και μπροστά μου ξάφνου βγήκε
ο Τζόρτζεβιτς με μια γκοφρέτα στην τσέπη.

Ώρες ώρες σκέφτομαι πως η αγάπη θέλει κόπο
πως οι ουρανοί μαυρίσανε και βγάζουν κρότο
Ώρες ώρες σκέφτομαι τον ήλιο μες τα δυο σου μάτια
χθές το βράδυ ήπια τόσο πολύ που έχω γίνει κουρούμπελο.

Είναι μερικές φορές που όλη η γη κοιμάται
είναι κανα δυο φορές που ξύπνησε ο Χαγιάτε
όπως εκείνο το δύστυχο πρωί
που πήγε ο Λάμπρος πήρε τον Στάθη και πήγανε για μπάνιο με μερικά κορίτσια.

Το δάκρυ σου μέσα στο στέρνο μου φυλάω
το βλέμα σου μέσα απο τα μάτια μου κοιτάω,
τι όμορφη στιγμή όταν είμαστε αγκαλιά,
Παοκ-Πανιώνιος 1-0 με γκόλ του Ιβιτς.